งเขาพร่าเลือนไปชั่วครู่ ก่อนจะยังคงอยู่ที่เดิมสีหน้าของเด็กหนุ่มดูไม่ค่อยดีนักชายชาวตะวันตกร่างสูงผอมค่อยๆ เดินออกมาจากซากหินที่แตกกระจาย เขาหรี่ตามองหลินชีเยี่ย แล้วเอ่ยอย่างประหลาดใจ“น่าสนใจ……นายรู้ได้ยังไง?”หลินชีเยี่ยมองตาเขา แล้วพูดอย่างสงบ “หัวหน้าจะไม่มีวันใช้คำว่า ‘ทรยศ’ มาบรรยายถึงสมาชิกในหน่วยของตัวเอง”“แล้วถ้าเธอทรยศไปจริงๆ ล่ะ?”“เขาก็จะพูดแค่ว่า ‘เสี่ยวหนานจากไปแล้ว……เธอจะกลับมา’”โลกิขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่นึกเลยว่า เธอจะมีตำแหน่งสำคัญสำหรับพวกนายถึงขนาดนั้น?”“นี่ไม่ใช่เรื่องของตำแหน่ง… นี่คือหน่วย 136”หลินชีเยี่ยตอบพลางพยายามร่ายเวทมนตร์มิติอย่างต่อเนื่องด้วยมือที่ซ่อนไว้ด้านหลัง แสงสีขาวเปล่งประกายขึ้น“ช่างเป็นความไว้วางใจที่น่าขัน” โลกิหัวเราะเยาะ “อีกอย่าง ไม่ต้องพยายามหนีอีกแล้ว ถ้าปล่อยให้เจ้าตัวเล็กที่ยังไม่ถึงขั้นอนันต์หนีไปได้ ฉันก็คงไม่สมควรเป็นเทพแห่งกลลวง”เทพแห่งกลลวง……หัวใจของหลินชีเยี่ยเต้นแรง เป็นโลกิจริงๆ สินะ?ตั้งแต่ตอนที่เฉินมู่เหยี่ยตัวปลอมปรากฏตัวขึ้น หลินชีเยี่ยก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เขาพยายามใช้ศาสตร์การทำนายเพื่อแยกแยะตัวตนของคนตรงหน้า แต่กลับพบว่าไม่สามารถมองทะลุอีกฝ่ายได้เลยตั้งแต่ตอนนั้น เขาก็รู้ว่าชายคนนี้เป็นผู้ที่เขาไม่สามารถต่อกรด้วยได้ ดังนั้นในขณะที่ใช้เวทย์ธาตุหิน เขาก็ไม่ลังเลที่จะใช้เวทมนตร์มิติเพื่อเตรียมหนีไปด้วย“นายต้องการพ
