ังอะไร?!“ที่นี่คือบ้านของฉัน ฉันไม่อยากออกไปจากที่นี่” หลินชีเยี่ยเอ่ยเสียงเรียบโลกิมองอีกฝ่ายแล้วยิ้ม เขายิ้มอย่างมีความสุข“แต่ว่า……ตอนนี้นายไม่ได้ออกไปแล้วหรอกหรือ?”หลินชีเยี่ยชะงัก เขารีบมองไปรอบๆ แต่กลับพบว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวได้จางหายไปอย่างรวดเร็ว แทนที่ด้วยทุ่งร้างกว้างใหญ่!ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาได้ออกมาจากเขตชางหนานเสียแล้ว!“อย่าลืมสิ ฉันคือเทพแห่งกลลวง……การหลอกลวงมิติ หลอกลวงนาย……ไม่มีอะไรง่ายไปกว่านี้อีกแล้ว” รอยยิ้มของโลกิยิ่งดูยโสโอหังมากขึ้น เขามองไปยังเมืองที่อยู่เบื้องหลังหลินชีเยี่ยแล้วหัวเราะลั่น“ดูสิ ดูเมืองนั่นสิ! ตอนนี้มันช่างงดงาม……ไม่ใช่เหรอ?”หลินชีเยี่ยหันกลับไปมองอย่างรวดเร็ว ทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่จุดแสงสีทองกระจายออกมาจากในเมือง ตึกระฟ้าที่ตั้งตระหง่านค่อยๆ เลือนหาย…เมืองกำลังหายไป
