คลุมสีน้ำเงินเข้ม ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกาย ในที่สุดก็ปรากฏความแน่วแน่ในเมื่อมาถึงจุดนี้แล้ว เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้วเขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อด้านใน หยิบเหรียญตราที่ส่องแสงออกมา ปลายนิ้วลูบเบาๆ ที่ขอบของเหรียญตราเข็มเล็กๆ ก็ยื่นออกมาเขาก้มมองเหรียญตราในมือ ครู่ต่อมา รอยยิ้มขมขื่นก็ปรากฏขึ้นที่มุมปาก“สุดท้าย ก็ต้องเดินบนเส้นทางเดียวกับคุณสินะ……”เขาเงยหน้ามองคราเคนที่กำลังพุ่งเข้ามา สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอ่ยออกมาทีละคำ“หากรัตติกาลพึงมาเยือน……”โฮก!!!ก่อนที่เขาจะพูดจบ เสียงคำรามดังลั่นราวฟ้าผ่าก็ดังมาแต่ไกล คลื่นพลังที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าถาโถมมาทั่วพื้นดิน แม้แต่หมาปีศาจการ์มและคราเคนก็ยังสะดุ้งตกใจ!หลินชีเยี่ยชะงักงันหน่วยฟีนิกซ์ต่างก็ตกตะลึง พวกเขาหยุดการเคลื่อนไหวในมือพร้อมกัน ก่อนจะหันไปมองณ ปลายขอบฟ้าอีกด้านหนึ่ง ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิด สุนัขร้ายสีดำตัวมหึมากำลังเหยียบย่ำความว่างเปล่า วิ่งทะยานมาจากในเมือง!เมื่อหลินชีเยี่ยเห็นรูปลักษณ์ของสุนัขตัวนั้น เขาก็ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนที่ดวงตาจะเต็มไปด้วยความตกตะลึง!
