ตาที่เปี่ยมด้วยความเมตตา “ไม่มีปัญหา ลูกของแม่”เมอร์ลินมองไปยังสัตว์ประหลาดยักษ์ในระยะไกล ในดวงตาของเขาเหมือนมีดวงดาวหมุนวน มองเห็นเส้นทางของโชคชะตา บุคลิกของเขาดูลึกลับขึ้น หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ค่อยๆ หลับตาลง พลังงานของเขาถูกเก็บซ่อนไว้“ท่านเมอร์ลิน คุณเห็นอะไรเหรอครับ?” หลินชีเยี่ยรู้ว่าเมอร์ลินใช้ศาสตร์แห่งการทำนาย จึงอดถามไม่ได้เมอร์ลินไม่ได้ตอบคำถามของเขาทันที แต่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ก้มมองเมืองเบื้องล่าง แล้วหันไปมองหลินชีเยี่ย เขาที่ปกติสงบนิ่งเหมือนผิวน้ำ กลับแสดงสีหน้าตกใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“นี่คือ……”“ท่านเมอร์ลิน?” หลินชีเยี่ยถามอีกครั้ง “คุณเห็นอะไรเหรอครับ?”เมอร์ลินอ้าปากเล็กน้อย ดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา เพียงแค่ส่ายหัวแล้วตอบว่า“ไม่มีอะไร……”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะมีคำถามมากมายในใจ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะถาม เขาชี้ไปที่อสูรทะเลตนนั้นที่อยู่ไกลออกไปแล้วพูดว่า“มีวิธีฆ่ามันไหม?”นิกซ์หรี่ตาลงแล้วตอบว่า “สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ที่ใกล้จะกลายเป็นเทพปกรณัม แค่พวกเราตอนนี้ ฆ่ามันไม่ได้หรอก……”“แบบครั้งที่แล้ว สถิตย์ร่างก็ไม่ได้เหรอ?”“ถ้าสถิตย์ร่างก็พอจะหน่วงเหนี่ยวมันไว้ได้……แต่คงไม่นานนัก” นิกซ์หันไปมองหลินชีเยี่ยแล้วกล่าวต่อว่า “แต่ทานาทอส ยังไม่นานนักตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ข้าสถิตย์ร่างเจ้า ถ้าทำอีกครั้ง วิญญาณของเจ้าจะทนไม่ไหวน
