เลือกที่จะพาป้าและอาจิ้นออกไปจากที่นี่ ห่างไกลจากสถานที่วุ่นวาย แต่คนอื่นๆ ในหน่วย 136พวกเขาจะทิ้งเมืองนี้ไปได้เหรอ?พวกเขาคงไม่ทำแบบนั้นงั้น……ในความคิดของหลินชีเยี่ย ภาพของสมาชิกหน่วย 136 ผุดขึ้นมาทีละคน เฉินมู่เหยี่ย อู๋เซียงหนาน หงอิง เวินฉีโม่เหลิ่งเซวียน ซือเสี่ยวหนาน จ้าวคงเฉิงจ้าวคงเฉิง……หลินชีเยี่ยยื่นมือออกไปในอากาศ วงเวทย์อัญเชิญปรากฏขึ้น ดาบตรงที่คุ้นเคยถูกเขากำไว้ในมือ บนใบมีดสลักอักษรสามตัว‘จ้าวคงเฉิง’ในความเลือนราง หลินชีเยี่ยราวกับย้อนกลับไปในคืนฝนตกนั้นอีกครั้ง และได้เห็นร่างที่เขาไม่มีวันลืมตลอดชีวิต“ถ้าฉันจากไปแบบนี้ พอตายแล้วตกนรก คงโดนนายด่าจนหัวโขกพื้นแน่ๆ” หลินชีเยี่ยมองดาบในมือแล้วพึมพำกับตัวเอง“ฉันไม่ได้อยากเป็นฮีโร่ แต่คงหลีกเลี่ยงไม่ได้……คราวนี้ฉันไม่มีทางเลือก”เขาก้มลงปักดาบตรงลงบนพื้น“ที่นี่ตำแหน่งดีนะ คราวนี้ นายก็อยู่ตรงนี้ ดูว่าฉันจะปกป้องเมืองนี้แทนนายยังไง”เขาลุกขึ้นยืน หันไปมองเมอร์ลิน ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงจังที่ไม่เคยมีมาก่อน“ท่านเมอร์ลิน ขอยืมพลังของท่าน……ให้ผมหน่อยเถอะ”นอกเมือง“โฮก! โฮก! โฮก!”เสียงคำรามของการ์มดังก้องฟ้า ใต้เท้ามัน วงกลมสีดำขนาดใหญ่กำลังแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว กระดูกมากมายพุ่งออกมาจากในนั้น พลังแห่งความตายจากนรกภูมิแผ่ซ่านไปทั่วอากาศร่างสีทองแปดร่างกระจายอยู่บนท้องฟ้า เซี่ยซือเหมิงมองคลื่นกระดูกเบื้องล่าง ดวงตาแผ่ไอสังหาร มือขวากำห
