งเล่า?”“เพราะชื่อของคุณอยู่ในออเดอร์ของผมครับ” คนส่งอาหารล้วงใบเสร็จยับยู่ยี่ออกมาจากกระเป๋า บนนั้นมีชื่อผู้รับสินค้าเขียนไว้ชัดเจนว่า “แอสการ์ดแห่งนอร์ส – เทพแห่งกลลวง โลกิ”ส่วนในช่องรายการอาหาร มีคำสองคำเขียนด้วยปากกาแดง‘ความตาย’พนักงานส่งอาหารเก็บใบเสร็จกลับเข้ากระเป๋า แล้วพูดอย่างจริงจัง “หมี่ถวนเดลิเวอรี ต้องปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จครับ!”โลกิพินิจมองเขาอย่างละเอียด อดขำไม่ได้ “น่าสนใจ… นายชื่ออะไร?”“ลู่อู๋เหวยครับ” ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ “แค่คนส่งอาหารธรรมดาๆ คนหนึ่ง”“แค่เธอคนเดียว ก็หยุดฉันไม่ได้หรอก” โลกิส่ายหน้า “พวกมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดของต้าเซี่ยพวกนี้ คนหนึ่งอยู่ทะเลตะวันออก คนหนึ่งอยู่เขตเหนือ คนหนึ่งถูกพระอินทร์กลั่นแกล้ง อีกคนกำลังหลับใหล……[ความแค้นของพระศิวะ]จะต้องตกอยู่ในมือฉันอย่างแน่นอน”“ผมรู้ว่าผมชนะคุณไม่ได้” ลู่อู๋เหวยสวมหมวกกันน็อกอย่างเงียบๆ “ผมแค่ต้องถ่วงคุณไว้……ก็พอแล้ว”“นายคิดว่าจะถ่วงฉันไว้ได้เหรอ แค่หน่วยกระจอกนั่นกับหน่วยรบพิเศษ ก็จะพลิกสถานการณ์ได้งั้นเหรอ?” โลกิเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยาะ “นายไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพลังของฉัน เกี่ยวกับแอสการ์ด”พูดจบ เขาก็ชี้นิ้วขึ้นฟ้า ประตูมิติขนาดใหญ่กว่าเดิมค่อยๆ เปิดออกเหนือศีรษะของเขา
