ษาต่อไป ก็ต้องรอให้พลังจิตของหลินชีเยี่ย แข็งแกร่งพอที่จะเทียบเท่ากับเมอร์ลินหลินชีเยี่ยคิดถึงตรงนี้ ก็หันหน้าไปอย่างสงสัยทันที มองหาไปรอบๆหลี่อี้เฟย และคนอื่นๆ เห็นดังนั้น ก็รีบวิ่งเข้ามาช่วยถาม “ผู้อำนวยการ คุณกำลังหาอะไรหรือครับ?”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย “แปลกจัง ทั้งๆ ที่ดึงจิตวิญญาณของปลาดาวนั่นออกมาครึ่งหนึ่งแล้ว มันหายไปไหนนะ……”ศาสนจักรเทพโบราณพร่ำรำพันที่นั่งอยู่บนบัลลังก์หนาม พยายามสงบอารมณ์ลงแล้ว เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น“สักวันหนึ่ง ฉันจะทำให้แกออกไปจากร่างกายของฉันให้ได้!” เขาก้มมองมือทั้งสองข้างของตัวเอง พึมพำด้วยน้ำเสียงเย็นชาพูดจบ เขาก็ลุกขึ้นยืน เตรียมตัวเดินออกไปนอกโบสถ์ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน มือทั้งสองข้างกางออกอย่างฉับพลัน แล้ววิ่งไปรอบโบสถ์อย่างตื่นเต้นเสียงสองแบบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงดังออกมาจากลำคอของเขา!“แพทริก! ในที่สุดเจ้าก็มาแล้ว! แพทริก!”“ฮ่าๆๆ! สพันจ์บ็อบ! พวกเราไปจับแมงกะพรุนกันเถอะ?!”“ได้เลย! ได้เลย! พวกเราไปจับแมงกะพรุนกัน! อาฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า……”“ฮิๆๆๆ”
