เมื่อได้ยินประโยคนี้ เจ้าของร้านเหล้าก็รู้สึกใจหายวาบ มีลางสังหรณ์ไม่ดีแวบขึ้นมาในตอนนั้นเอง หลินชีเยี่ยก็แบกมู่มู่เข้ามาใกล้เขาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า!เจ้าของร้านเหล้ากัดฟันแน่น เส้นด้ายใต้เท้าของเขาฝังแน่นอยู่บนเครื่องบิน จากนั้นทั้งร่างก็กระโดดถอยหลังอย่างแรง กระโดดลงจากยอดเครื่องบินตกลงสู่เมืองด้านล่าง!หลินชีเยี่ยเข้าใจความตั้งใจของเขาในทันที มุมปากปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ย “มู่มู่”“ฮึบ!”ผ้าพันแผลเส้นหนึ่งพุ่งออกจากฝ่ามือของมู่มู่ พันรอบลำตัวเครื่องบินหนึ่งรอบ มัดแน่นอยู่บนนั้น หลินชีเยี่ยกระตุกผ้าพันแผลเพื่อให้แน่ใจว่ามันแข็งแรงพอ แล้วแบกมู่มู่กระโดดลงจากเครื่องบินเช่นกัน!ลมพัดกระหน่ำ!!หลินชีเยี่ยแบกมู่มู่ลอยตัวอย่างอิสระในอากาศ ความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรงเข้าครอบงำจิตใจของหลินชีเยี่ยแต่มันไม่สามารถส่งผลกระทบต่อเขาได้ เพราะในค่ายฝึกอบรมเขาเคยผ่านการฝึกแบบนี้มาก่อนแล้วผ้าพันแผลในมือของมู่มู่ยังคงยืดออกอย่างรวดเร็ว ผ้าพันแผลบนตัวมันดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด แม้มันจะมีร่างกายเล็กๆ แต่ผ้าพันแผลกลับคลายออกไม่มีสิ้นสุดภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน ร่างสองร่างกระโดดลงจากเครื่องบินตามกัน ร่วงลงสู่เมืองเบื้องล่างในขณะเดียวกัน บนพื้นดิน“เขา เขา เขา เขา เขา……พวกเขาทั้งสองกระโดดลงมาจากเครื่องบินแล้ว!!” หงอิงหรี่ตามอง เห็นภาพนี้อย่างชัดเจน ทุกคนตกตะลึงไม่เพียงแต่เธอ แต่ทุกคนในหน่วย 136 ต่างก็เห็น
