ไม่มีใครสังเกตเห็นคือ แมลงขนาดเท่าหัวแม่มือในลูกแก้วคริสตัลที่กลิ้งไปอยู่มุมห้องนักบินเริ่มเปล่งแสงสีแดงอ่อนๆขณะเดียวกัน ในห้องโดยสารชั้นหนึ่งผู้โดยสารหลายคนที่ถูกอันชิงอวี๋ทำให้สลบ ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น ลุกขึ้นยืนราวกับหุ่นยนต์ พร้อมกันเดินไปที่ผนังด้านหนึ่งของห้องโดยสารชั้นหนึ่งดวงตาของพวกเขาเปล่งแสงสีแดงอ่อนๆ เช่นกันชายหนุ่มคนหนึ่งเดินไปที่ผนัง ยกมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างเหม่อลอย คนอื่นๆ แยกกันจับแขนขาของเขา ยกร่างของเขาขึ้นลอยกลางอากาศ เท้าทั้งสองข้างลอยพ้นพื้นผู้หญิงคนหนึ่งเดินไปยังห้องของพนักงานต้อนรับ หยิบมีดเล็กออกมาจากลิ้นชัก กลับมาที่ห้องโดยสารชั้นหนึ่ง ย่อตัวลง ใช้มีดในมือค่อยๆ ตัดนิ้วมือของชายหนุ่มชายหนุ่มถูกกดติดผนังทั้งอย่างนั้น มองตรงไปข้างหน้าอย่างไร้อารมณ์ ราวกับเป็นลูกแกะผู้ศรัทธาไม่มีเสียงร้องโหยหวนเพราะความเจ็บปวด ไม่มีเสียงครวญคราง ไม่มีเสียงกรีดร้อง ทั้งห้องโดยสารชั้นหนึ่งเงียบสงัดไปหมดพื้นดินรถตู้สีดำเบรกกะทันหันที่หน้าประตูหมู่บ้าน หงอิงกระโดดลงจากที่นั่งคนขับอย่างคล่องแคล่ว ในขณะที่อู๋เซียงหนานและซือเสี่ยวหนาน เดินโซเซไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเหมือนจะตายให้ได้อู๋เซียงหนาน เงยหน้ามองเครื่องบินที่บินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้าต่ำ ตรวจสอบเวลาแล้วเอ่ยขึ้นว่า“3 นาฬิกา 33 นาที ถึงเวลาเริ่มพิธีแล้ว”หงอิง ถอนหายใจ “ไม่รู้ว่าทางฝั่งชีเยี่ยเป็นยังไงบ้าง”[ไม่เป็นไร เขากำลังถ่วงเวลาเจ
