ย่างประหลาด ราวกับมีคนจับข้อเท้าของเขาไว้แน่น ตรึงเขาไว้กับหัวเครื่องบินหลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย “เส้นใย?”ในการรับรู้ทางจิตของเขา วินาทีที่เจ้าของร้านเหล้าถูกพัดออกจากห้องนักบิน ก็มีเส้นใยที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าหลายเส้นทะลุออกมาจากฝ่าเท้าของเขา แทงเข้าไปในโลหะของหัวเครื่องบิน จากนั้นก็แยกออกเป็นตะขอเล็กๆ จำนวนมาก ทำให้เขายืนอยู่ตรงนั้นได้อย่างมั่นคงราวกับสไปเดอร์แมนลมพายุพัดกระหน่ำเข้ามาในห้องนักบินไม่หยุด โชคดีที่อันชิงอวี๋ล็อคประตูไว้ก่อนเข้ามา ไม่เช่นนั้นตอนนี้ผู้โดยสารทั้งหมดในห้องโดยสารคงวุ่นวายไปหมดแล้วดวงตาของหลินชีเยี่ยฉายแววเด็ดเดี่ยว เท้าขวาเหยียบแผงควบคุมเบาๆ ทั้งร่างก็ลอยออกไปนอกหน้าต่างราวกับไร้น้ำหนัก ตามหลังเจ้าของร้านเหล้าออกไปนอกเครื่องบิน!คมดาบสีฟ้าอ่อนของดาบตรงฟันผ่านอากาศที่ปั่นป่วน ส่งเสียงหวีดหวิวแหลมเสียดหู ฟาดฟันใส่เจ้าของร้านเหล้าอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า!เจ้าของร้านเหล้าหัวเราะเยาะ ปลายนิ้วทั้งสิบแตกออก เส้นใยโปร่งใสสิบเส้นพุ่งออกมาราวกับงูพิษ ทะยานฝ่าสายลมไปยังร่างของหลินชีเยี่ยโดยไม่มีแรงต้านใดๆ!ร่างของหลินชีเยี่ยชะงักไปชั่วขณะ พลังจิตจับเส้นทางของเส้นใยทั้งสิบได้อย่างว่องไว ดาบทั้งสองหยุดการโจมตีหันมาป้องกันร่างกายแทน ดาบในมือของเขาพริ้วไหวอยู่เบื้องหน้า สกัดเส้นใยแห่งความวิบัติทั้งสิบเส้น“ฉึก!”เส้นใยปะทะกับดาบตรง ก่อให้เกิดประกายไฟเล็กๆ มากมาย เส้นใยนี
