งกับรายงานชันสูตรของแพทย์นิติเวชทุกประการ” อันชิงอวี๋สวมเสื้อกาวน์สีขาวพลางพูดอย่างสงบ“บาดแผลร้ายแรงอยู่ที่หน้าอก ตะปูเหล็กแทงทะลุหัวใจ ไม่มีร่องรอยสารพิษตกค้าง ไม่มีร่องรอยการต่อสู้นอกจากรอยแผลตะปูเหล็กสี่อันที่ใช้ตรึงร่างกายและนิ้วมือทั้งสิบที่ถูกตัดขาด ก็ไม่มีบาดแผลอื่นใดอีก”“นั่นหมายความว่าศพทั้งสามนี้ไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว“ฟังจากน้ำเสียงแล้ว นายคิดว่าศพที่พบในร้านเหล้านั้นมีความผิดปกติงั้นเหรอ?” อันชิงอวี๋ตาเปล่งประกาย “ศพนั่นถูกส่งไปยังแผนกของหน่วยพิทักษ์ราตรีที่รับผิดชอบคดีประเภทนี้ทันทีที่ถูกพบ ฉันไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง และไม่ได้ผ่าศพเองด้วย……”“ไม่ ฉันก็ยังไม่ได้เห็นศพนั่นเหมือนกัน” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า “พรุ่งนี้ฉันถึงจะได้ไปดู แต่จากภาพถ่ายในสถานที่เกิดเหตุ ฉันพบบางอย่างที่แปลกประหลาด”“สิ่งที่แปลกประหลาด?” อันชิงอวี๋หรี่ตาลงเล็กน้อย “เช่น… ปริมาณเลือด?”หลินชีเยี่ยชะงัก “นายก็สังเกตเห็นเหมือนกันเหรอ?”ด้วยความสามารถของอันชิงอวี๋ การเข้าไปในร้านเหล้าโดยไม่ให้เสี่ยวเฮยรู้ตัวคงไม่ใช่เรื่องยาก ดังนั้นหลินชีเยี่ยจึงไม่สงสัยเลยว่าอีกฝ่ายได้เห็นที่เกิดเหตุด้วยตาตัวเอง หรืออาจจะได้ดูคลิปวิดีโอนั้นด้วยอันชิงอวี๋มองเขาอย่างมีเลศนัย ก่อนจะเดินไปอีกทาง “ตามฉันมา”หลินชีเยี่ยเดินตามเขาไปยังพื้นที่ว่างแห่งหนึ่ง ด้านหนึ่งของพื้นที่ว่างเป็นผนัง บนผนังมีรูปร่างคนวาดด้วยชอล
