จากนั้นเป็นหลายสิบตัว……ตอนนี้ ท่อระบายน้ำแคบๆ ตรงหน้าหลินชีเยี่ยเต็มไปด้วยหนู แทบไม่มีที่ให้วางเท้าเขาตระหนักได้ว่าตัวเองมาถูกทางแล้ว“มู่มู่” หลินชีเยี่ยมองฝูงหนูตรงหน้า“กรร!”ผ้าพันแขนขวาของมู่มู่คลายออก เผยให้เห็นลำกล้องปืนเป็นประกาย แสงไฟสว่างจ้าพุ่งออกมาในชั่วพริบตา กลืนกินฝูงหนูตรงหน้าทันทีร่างของหลินชีเยี่ยพุ่งทะยานไปข้างหน้าเนื่องด้วยมู่มู่เป็นคลังอาวุธเคลื่อนที่ ฝูงหนูจึงไม่อาจขัดขวางการเคลื่อนไหวของหลินชีเยี่ยได้เลย พวกเขาเป็นเหมือนป้อมปราการเคลื่อนที่ บุกตะลุยไปข้างหน้าด้วยแสงไฟและระเบิดอย่างไม่ปราณีหลังจากผ่านไปสองสามนาที หลินชีเยี่ยก็หยุดเดินกะทันหันจากจุดเริ่มต้น หนูที่เคยอยู่เต็มท่อระบายน้ำก็หายไปหมด ราวกับว่าพวกมันหนีออกไปพร้อมกัน ทำให้ทั้งท่อระบายน้ำตกอยู่ในความเงียบสงัดเขาหยุดเดินเพราะมีคนยืนอยู่ในความมืดเบื้องหน้าร่างกายของคนผู้นั้นไม่ได้แข็งแรงนัก อาจกล่าวได้ว่าค่อนข้างผอมเล็ก หมวกคลุมสีดำปิดบังใบหน้าไว้ ตอนนี้อีกฝ่ายยืนอยู่ในเงามืด ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายของสิ่งลี้ลับออกมาหลินชีเยี่ยหรี่ตาลง “ฉันหานายเจอแล้ว……”เงาร่างนั้นไม่พูดอะไร แต่ในชั่วขณะถัดมา พื้นใต้เท้าของหลินชีเยี่ยก็ระเบิดออก เถาวัลย์สีขาวขนาดใหญ่เหมือนข้อมือที่เคลื่อนไหวคล่องแคล่ว พุ่งเข้าจับร่างของหลินชีเยี่ยอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า!ในเวลาเดียวกัน ความเย็นยะเยือกพลันแผ่ซ่านออกมา ทำให้ผิวน้ำโดยรอบกลายเป็