าแดงเรื่อเล็กน้อย ดูเหมือนจะดื่มมากไปหน่อย“นี่คือเจ้าของร้านเหล้า เมื่อคืนก่อนพวกเขากำลังจัดงานปาร์ตี้ จึงคึกคักมาก” เสี่ยวเฮยอธิบายเจ้าของร้านเหล้าดูเหมือนจะเข้าใจวิธีใช้กล้องวิดีโอแล้ว เขาถือมันไว้ในมือ ถ่ายภาพบรรยากาศคึกคักของงานปาร์ตี้ทั้งหมด ต้องบอกว่างานนี้จัดได้ดีมาก มีลูกค้ามาร่วมงานมากมาย และหลายคนเป็นสาวสวยอายุน้อย“หลายชั่วโมงต่อมาเป็นการถ่ายภาพงานปาร์ตี้ที่ไม่สำคัญ พวกนายข้ามไปดูตอนหลังได้เลย” เสี่ยวเฮยกดปุ่มเร่งความเร็วงานปาร์ตี้จบลงอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงร้านเหล้าที่รกรุงรัง เจ้าของร้านเหล้าวางกล้องวิดีโอลง ใบหน้าแดงก่ำ ดูเหมือนจะดื่มไปไม่น้อย จึงเดินโซเซด้วยเหตุนี้ เขาจึงวางกล้องวิดีโอที่ไม่ได้ปิดเครื่องไว้บนเคาน์เตอร์บาร์อย่างมึนเบลอ แม้แต่การหยุดบันทึกก็ลืมกดสั่งงานพนักงานซุนเสี่ยวสั้นๆ แล้วก็เดินโซเซออกไป“ต่อไปนี้เป็นครึ่งชั่วโมงที่ซุนเสี่ยวกำลังทำความสะอาดบาร์”ทันใดนั้น ภาพจากกล้องวิดีโอก็เริ่มสั่นไหวอย่างประหลาด ราวกับถูกรบกวนจากบางสิ่ง แสงสว่างบ้างสลัวบ้างในที่สุดก็ดับมืดสนิทหลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว เงยหน้ามองเสี่ยวเฮย คนหลังส่ายหน้า บอกให้เขาดูต่อไปหน้าจอมืดไปประมาณสิบวินาที ภาพปรากฏขึ้นอีกครั้ง มุมกล้องดูเหมือนจะเคลื่อนไปเล็กน้อย ไม่สิ… ควรพูดว่ามุมของเคาน์เตอร์บาร์ทั้งหมดเคลื่อนไปเล็กน้อย ราวกับมีบางสิ่งมาชนที่นี่ในภาพ สามารถมองเห็นสภาพของลานหลังผ่านประตูที่เชื่
