ว “ตามที่ข้าคาดการณ์ การรักษาบาดแผลแบบนี้น่าจะมีสองวิธี…”“วิธีแรก ง่ายและรุนแรงที่สุด เจ้าก็แค่ทำลายตัวดาบอามาโนะมุราคุโมะ คุณสมบัติที่แฝงอยู่ก็จะหายไป บาดแผลก็จะหายเป็นปกติ”หลินชีเยี่ยมุมปากกระตุก นี่เรียกว่า ‘ง่าย’ เหรอ?การบุกไปที่ที่ราบฟ้าสูง ฆ่าซูซาโนโอะ แล้วทำลายดาบอามาโนะมุราคุโมะ……ถ้าทำได้ขนาดนั้น เขาคงเป็นหนึ่งในเทพเจ้าระดับสูงสุดไปแล้วสำหรับเขาในตอนนี้ มันเป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เท่านั้น“แล้ววิธีที่สองล่ะ?”“วิธีที่สอง คือหาอาวุธศักดิ์สิทธิ์อีกชิ้นที่มีคุณสมบัติ ‘นิรันดร์’ และสามารถรักษาบาดแผลได้” เมอร์ลินกล่าวอย่างสงบ“อืม……อย่างเช่นอะไรครับ?”“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”หลินชีเยี่ย “……”เอาล่ะ วิธีแก้ปัญหาทั้งสองนี้ ยิ่งฟังยิ่งไม่น่าเชื่อถือ“ไม่มีวิธีอื่นแล้วหรือครับ?” หลินชีเยี่ยอดถามไม่ได้“ข้านึกไม่ออกแล้ว” เมอร์ลินส่ายหัว “หากจะให้บอกวิธีที่สาม ก็คงเป็นการอธิษฐานให้เกิด ‘ปาฏิหาริย์’ ละมั้ง”เด็กหนุ่มถอนหายใจ ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่ง“ผมเข้าใจแล้ว ขอโทษที่รบกวนนะครับ”หลินชีเยี่ยเดินออกจากห้องหนังสือ จ้องมองพนักงานที่วุ่นวายอยู่ในสวน ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหัวอย่างจนใจดูเหมือนว่า การจะช่วยรักษาบาดแผลที่มือของอู๋เซียงหนาน……คงเป็นเรื่องยาก……วันรุ่งขึ้นรถตู้สีดำคันหนึ่งจอดอยู่หน้าร้านเหล้า เวินฉีโม่และหลินชีเยี่ยลงจากรถ เดินตรงไปยังร้านเหล้าที่ถูกตำรวจปิดล้อมไว้แล้วร้านเหล้านี้
