อง ‘ผู้ขโมยสิ่งลี้ลับ’ เหมือนกัน และหลินชีเยี่ยก็สงสัยมาตลอดว่า บุคคลลึกลับที่ส่งข้อมูลเกี่ยวกับทหารรับจ้างแมงป่องคลั่งให้เขาตอนปีใหม่ก็คือ ‘ผู้ขโมยสิ่งลี้ลับ’หากเป็นแบบนี้ อีกฝ่ายอาจจะไม่ได้มีเจตนาร้าย… หรือแม้แต่กับตัวเขา อีกฝ่ายก็ยังมีความปรารถนาดี ไม่เช่นนั้นคงไม่เสี่ยงอันตรายที่จะถูกจับ แล้วยิงลูกศรเหล็กนั่นออกมา“อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย” เฉินมู่เหยี่ยยกแก้วเหล้าในมือขึ้น พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เพื่อต้อนรับชีเยี่ยกลับเข้าสู่หน่วย 136 ชนแก้ว!”“ชนแก้ว!!”……หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้ว หลินชีเยี่ยก็กลับห้องของตัวเอง ก่อนจะนอนแผ่บนเตียงทันทีที่ออกจากค่าย เรื่องราวก็ทยอยเกิดขึ้นทีละเรื่อง นักปราชญ์มาที่เมือง สิ่งลี้ลับที่ทำให้นิ้วขาด ผู้ขโมยสิ่งลี้ลับที่มีพฤติกรรมน่าสงสัย……ชีวิตที่เรียบง่ายและผ่อนคลายในค่ายฝึก คงจะไม่มีวันหวนกลับมาอีกแล้วเขาค่อยๆ หลับตาลง แต่ยังไม่ได้นอนหลับ ก่อนหน้านั้นเขายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการภายในโรงพยาบาลจิตเวชหลินชีเยี่ยในชุดเสื้อกาวน์สีขาวเดินลงบันไดที่มืดสลัวอย่างช้าๆ ไปยังบริเวณห้องขังที่ทั้งชื้นและมืดทึบเขาเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องขังห้องหนึ่งภายในห้องขังนี้ มีมังกรขนาดใหญ่กำลังหมอบอยู่ ร่างกายของมันหดเล็กลงถึงสี่ในห้าส่วน เมื่อเทียบกับตอนอยู่ภายนอก ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ร่างของมันก็ยังเกือบเต็มห้องขังหลินชีเยี่ยเลิกคิ้ว จับจ้องมังกรดินเพลิงตรงหน้าเขาไม่ค
