ว่าชะตาชีวิตของมันอยู่ในมือของชายคนนี้มันอยากมีชีวิตอยู่ แต่ความภาคภูมิใจในฐานะมังกร ไม่อนุญาตให้มันต้องยอมจำนนอย่างน่าอับอายมันกำลังลังเลใจ หลินชีเยี่ยก็เช่นกันมังกรตัวนี้……จะใช้ทำอะไรได้บ้าง?“ทำอาหารเป็นไหม?” หลินชีเยี่ยถามอย่างลองเชิงมังกรส่ายหัว“กวาดพื้น?”มันส่ายหัวอีก“ซ่อมแซมบ้าน?”มังกรก็ยังส่ายหัว“ทำให้คุณปู่คุณย่ามีความสุข? ร้องเพลง? เต้นรำ? ปูเตียง……”หลินชีเยี่ยถามคำถามมากมาย แต่มังกรก็ยังส่ายหัวอย่างงุนงงเด็กหนุ่มยิ้มเจื่อนๆ “ไม่ใช่ว่านายพูดไม่ได้ด้วยใช่ไหม?”มังกรพยักหน้าหลินชีเยี่ย “……”นี่มันตัวไร้ประโยชน์ชัดๆ ตัดสินเสร็จสิ้นแล้วทว่าในฐานะที่เป็นสิ่งลี้ลับขั้นมหาสมุทรตัวแรกที่หลินชีเยี่ยรับเข้าโรงพยาบาลจิตเวช หากจะฆ่ามันไปแบบนี้ เขาก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ ไม่เพียงแต่ไม่ได้ร่างของมันมาเป็นเครื่องสังเวยในการทำพิธีอัญเชิญ แถมถ้าไม่สามารถใช้ประโยชน์จากวิญญาณได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่นนั้นก็เปล่าประโยชน์ใช่ไหม?เขายังคิดว่าเมื่อตัวเองบรรลุถึงขั้นชวนหรือมหาสมุทร จะสามารถอัญเชิญมังกรออกมาได้ ซึ่งจะเป็นกำลังเสริมที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง!ทว่า……สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตรงหน้านี้ ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยนอกจากเฝ้าประตูดูเหมือนจะเห็นความผิดหวังในแววตาของหลินชีเยี่ย มังกรดินเพลิงก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันที มันคงนึกถึงภาพตัวเองถูกสังหารแล้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวหรือว่า……จะต้องตายแบบนี้หรื
