ขึ้นมา จิบเบาๆ หนึ่งอึก แล้วค่อยๆ วางลง“ท่านอาจารย์เฉิน……เรื่องที่เกิดขึ้นบนภูเขาจินหนาน พวกเราไม่รู้รายละเอียดมากนัก รายละเอียดที่แน่ชัดคงต้องให้ท่านไปถามหยวนกังเอง” เฉินมู่เหยี่ยพูดอย่างระมัดระวังอาจารย์เฉินยิ้มและโบกมือ “ไม่เป็นไร เรื่องนี้ไม่รีบ……อย่าเร่งให้ฉันจากไปเลย การอยู่ที่นี่ดื่มชาคุยกับฉัน มันยากเย็นขนาดนั้นเลยเหรอ?”อู๋เซียงหนานอดไม่ได้ต้องพูดขึ้น “แต่ท่านอาจารย์ครับ……พวกเราอยู่ดื่มชากับท่านมาทั้งบ่ายแล้ว ตอนนี้ดวงอาทิตย์ใกล้จะตกแล้ว นี่มัน……”“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร” อาจารย์เฉินพูดอย่างไม่ใส่ใจเห็นอาจารย์เฉินไม่ยอมจากไป เฉินมู่เหยี่ยและอู๋เซียงหนานจำใจต้องนั่งดื่มชาต่อไป“ได้ยินว่าหน่วย 136 ของพวกนาย มีหน่วยพิทักษ์ราตรีคนใหม่ชื่อหลินชีเยี่ย” อาจารย์เฉินพูดอย่างไม่มีพิรุธขณะจิบชา “ไม่ทราบว่าพวกนายจะเล่าเรื่องราวของเขาให้ฉันฟังได้ไหม?”อู๋เซียงหนานตกใจ “ท่านอาจารย์ ท่านรู้จักหลินชีเยี่ยด้วยหรือ?”“ตัวแทนของเทพเจ้าสององค์ ฉันย่อมได้ยินมาบ้าง” อาจารย์เฉินพูดอย่างสงบอู๋เซียงหนานหันไปมองเฉินมู่เหยี่ย เฉินมู่เหยี่ยพยักหน้าให้เขา อู๋เซียงหนานจึงพูดต่อ“จริงๆ แล้ว การที่พวกเรารู้จักเด็กคนนี้ ต้องเริ่มเล่าจากเหตุการณ์หน้ากากปีศาจนั่นแหละ……”อู๋เซียงหนานเล่าเรื่องราวของหลินชีเยี่ยตั้งแต่เหตุการณ์หน้ากากปีศาจ รวมถึงความเห็นของหน่วย 136 ที่มีต่อเขา ยกย่องเล็กๆ ทุกสามประโยค ยกย่องใหญ่ทุกห้าป
