“ไป๋หลี่ถูหมิง ใจเย็นๆ หน่อย” ครูฝึกหันลี่พยุงไป๋หลี่พั่งพั่งไว้ พลางเอ่ยอย่างจนปัญญา“หลังจากที่พวกเราออกจากภูเขาจินหนาน ทีมสนับสนุนได้ไปที่ภูเขาจินหนานแล้ว และลงไปในถ้ำของพวกนายด้วย ด้วยความสามารถของผนึกต้องห้ามพิภพโลกา พวกเขาได้ค้นหาทั่วทั้งซากปรักหักพังใต้ดินไปแล้วพวกเขาพบศพของสาวกขั้นชวนสองคนที่ถูกฝังอยู่ พบเหรียญตราที่ครูฝึกหงใช้แล้ว แต่ในถ้ำที่เป็นแกนกลางที่สุดพวกเขาพบเพียงเศษถ่านขนาดใหญ่เท่านั้น“จากการตรวจสอบดีเอ็นเอ เศษถ่านบางส่วนมาจากผู้ใช้พลังขั้นมหาสมุทรในกลุ่มสาวก นามว่าหม่าอี้เทียน และอีกส่วนหนึ่งมาจาก……เสิ่นชิงจู่”ไป๋หลี่พั่งพั่งอ้าปากค้าง สีหน้าซีดเผือด “แต่พวกคุณไม่ได้พบศพของเขาไม่ใช่หรือ? ดังนั้น……”“ตอนนั้นในถ้ำนั้นเต็มไปด้วยเปลวไฟและลาวา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีศพหลงเหลืออยู่” ครูฝึกหันลี่ส่ายหน้าไป๋หลี่พั่งพั่งขมวดคิ้วแน่น เขาก้มหน้าลงคิดอย่างหนัก ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง “ไม่ ถ้า……ถ้าก่อนที่ไฟจะเผาร่างของเขาจนไหม้เกรียม เขาดูดอากาศทั้งหมดในถ้ำออกไปเพื่อดับไฟ เขาอาจจะรอดชีวิตได้!”“ไป๋หลี่ถูหมิง!” ครูฝึกหันลี่จับไหล่ของเขา เบิกตากว้างพูดอย่างช้าๆ ทีละคำ “[หยกพลิกฟ้า] ไม่ใช่ยาวิเศษ มันแค่ช่วยประคองลมหายใจสุดท้ายของคนใกล้ตายเท่านั้น สำหรับคนที่ตายไปแล้ว มันไม่สามารถทำอะไรได้!”“แม้ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่นายพูด เขาดูดอากาศออกและรอดชีวิต แล้วทำไมทีมสนับสนุนถึงไม่