ในสถานการณ์ที่พละกำลังของทั้งสองฝ่ายต่างกันมากเช่นนี้ ไป๋หลี่พั่งพั่งทำได้เพียงใช้วิธีการต่อสู้แบบตายไปด้วยกัน เพื่อสร้างโอกาสให้กับครูฝึกหง“อ๊าาาาา!!”หม่าอี้เทียนที่วิญญาณถูกทำร้ายหน้าซีดเผือด ความเจ็บปวดจากจิตวิญญาณเต็มสะท้านไปทั่ว สติของเขาพร่าเลือน ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดในตอนนั้นเอง ร่างของครูฝึกหงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหม่าอี้เทียน ตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ รอบกายเปล่งแสงสีฟ้าสว่างจ้า สองหมัดของเขาทุบลงบนร่างของอีกฝ่ายราวกับห่าฝน!ตูม!!ร่างของหม่าอี้เทียนถูกทุบจนฝังเข้าไปในผนังหิน จิตใจสับสนงุนงง ครูฝึกหงไม่หยุดมือ ดึงร่างของเขาออกมาจากผนังหิน แล้วต่อยหมัดหนักๆ ขึ้นไปด้านบน!ต่อมาเขาก็หมุนตัวดึงดาบตรงออกจากผนังหิน กระโดดขึ้นไป แทงเข้าไปในอกของหม่าอี้เทียนอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า จากนั้นก็ตามด้วยหมัดหนักตูม!!!หม่าอี้เทียนที่บาดเจ็บทั่วร่าง อกถูกแทงทะลุ เลือดกระเซ็นไปทั่ว ร่างของเขาถูกหมัดนี้ทุบตกลงไปในอุโมงค์แนวดิ่ง ร่วงลงไปสู่ก้นเหวที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด……ที่นั่นคือลาวาและเปลวไฟที่กำลังเดือดพล่านหลังจากจบกระบวนท่าที่รวดเร็วราวกับสายฟ้า ร่างของครูฝึกหงก็กระโดดไปมาอย่างรวดเร็วระหว่างผนังทั้งสองด้าน คว้าตัวไป๋หลี่พั่งพั่งที่หมดสติและกำลังจะร่วงลงไป รวมถึงเสิ่นชิงจู่ที่เกือบจะลื่นตกลงไปด้วยครูฝึกหงแบกคนหนึ่งไว้บนบ่าแต่ละข้าง กัดฟันแน่น สูดหายใจลึก ใช้แรงทั้งหมดในร่างกายกระโดดไป