ก็พากันหยุดเช่นกัน“นายพบอะไรเหรอ?”หันลี่ขมวดคิ้วแน่น เดินเร็วๆ เข้าไปในป่าข้างๆ ครูฝึกคนอื่นๆ สบตากันแล้วตามเข้าไปอย่างเข้าใจกันดีเมื่อแหวกกิ่งไม้ที่ขวางทางออก ทุกคนก็เดินมาถึงลานโล่งแห่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมทหารนอนอยู่ในโคลน ข้างๆ มีดาบตรงเปื้อนเลือดปักอยู่บนพื้น“หลินชีเยี่ย?!”ครูฝึกทั้งหมดเห็นภาพนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ ครูฝึกหันลี่รีบเดินเข้าไปใกล้ หลังจากยืนยันว่าหลินชีเยี่ยแค่หมดสติ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเขาหันกลับไปแบกหลินชีเยี่ยที่หมดสติขึ้นมา หยิบดาบตรงจากพื้นแล้วเสียบกลับเข้าฝัก“ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้? ฉันนึกว่าเขาก็ถูกดึงเข้าไปใน [เขตแดนสัมบูรณ์] ด้วย” ครูฝึกจางเห็นว่าหลินชีเยี่ยปลอดภัยดี ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน“ดูเหมือนว่าเขาจะโชคดี พอดีหลุดพ้นจากบริเวณที่มังกรดินเพลิงพลิกตัว” ครูฝึกหันลี่มองรอยเลือดที่หยดจากดาบตรงลงบนพื้น “แต่เขาก็คงผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดมา แล้วก็ชนะ”“สมกับเป็นทหารใหม่ที่เก่งที่สุดในรุ่นนี้ เยี่ยมมาก!” ครูฝึกจางยิ้มแล้วถามอย่างสงสัย “แต่… ศพของศัตรูของเขาล่ะ? หรือว่าอีกฝ่ายไม่ตาย? เป็นไปไม่ได้……คนของ ศาสนจักรเทพโบราณคงไม่ปล่อยเขาไปแน่”ครูฝึกหันลี่ส่ายหัว “ไม่รู้ ยังไงเราก็เดินหน้าต่อไป พอเขาตื่นขึ้นมา ทุกอย่างก็จะกระจ่างเอง”บรรดาครูฝึกไม่เสียเวลา รีบวิ่งไปข้างหน้า ไม่นานพวกเขาก็มาถึงที่ที่มังกรดินเพลิงตกลง
