ลกแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะผมใช้[หยกพลิกฟ้า] ช่วยชีวิตนายไว้ ตอนนี้นายคงได้คุยกับยมบาลแล้ว”“หยกพลิกฟ้า?” เสิ่นชิงจู่ชะงัก ล้วงมือเข้าไปในอก ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงแผ่นหยกบางอุ่นๆ แผ่นหนึ่ง“นี่เป็นของล้ำค่าจริงๆ นะ ในนั้นมีผนึกต้องห้ามลำดับที่ 40 [พลิกฟ้า] ติดอยู่ ตราบใดที่นายยังมีลมหายใจ มันก็สามารถช่วยนายกลับมาจากปากเหวแห่งความตายได้ และยังบำรุงจิตวิญญาณได้ด้วย ที่สำคัญที่สุดคือ มันสามารถป้องกันการโจมตีทางจิตวิญญาณได้หนึ่งครั้งโดยไม่คำนึงถึงระดับขั้น”ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดด้วยสีหน้าเจ็บปวด “ไม่คำนึงถึงระดับขั้น! นายรู้ไหมว่านั่นหมายความว่าอะไร? แม้แต่เทพเจ้ามาฆ่านาย มันก็สามารถปกป้องวิญญาณของนายจากเงื้อมมือของเทพเจ้าได้!”“[หยกพลิกฟ้า] นี้ ทั่วทั้งต้าเซี่ยมีเพียงชิ้นเดียวในตระกูลไป๋หลี่ของพวกเรา ปกติพ่อของผมจะทะนุถนอมมันเหมือนสมบัติล้ำค่า ครั้งนี้ที่ผมออกมาผจญภัยคนเดียว เขาถึงได้ให้ของชิ้นนี้มาเพื่อรักษาชีวิตของผมไว้……”“บ้าเอ๊ย ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเสียเปรียบ บุญคุณที่ช่วยชีวิตหลี่เลี่ยงกับเติ้งเหว่ยไว้ไม่ต้องนับก็ได้ แต่บุญคุณของ [หยกพลิกฟ้า] นี้ นายติดหนี้ผมแล้วนะ ต่อไปถ้านายไม่ช่วยชีวิตผมสักแปดเก้าครั้ง ผมคงนอนฝันร้ายไปตลอดชีวิตแน่”ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกเสียดาย แม้แต่ความเหนื่อยล้าทางร่างกายก็ดูเหมือนจะลืมไปเสียสนิทเสิ่นชิงจู่ลูบหยกอุ่นๆ ที่หน้าอกอย่างเหม่อลอย หลังจากเงียบไปนาน ดวงตา
