มาก!ในระยะไกลออกไป หลินชีเยี่ยที่ซ่อนตัวอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ มุมปากกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจ……“สมแล้วที่คนขั้นชวนไม่ตายง่ายๆ แบบนี้ มู่มู่ ขึ้นอยู่กับนายแล้ว” หลินชีเยี่ยลูบหัวมัมมี่น้อยที่อยู่ข้างๆ พลางกล่าว‘มู่มู่’ เป็นชื่อที่หลินชีเยี่ยตั้งให้มัมมี่น้อย เพราะการเรียกว่ามัมมี่ตลอดเวลาก็ดูจะไม่ค่อยดีนัก และตัวหลินชีเยี่ยเองก็ไม่เก่งในการตั้งชื่อ ดังนั้นจึงตัดสินใจตั้งชื่อนี้ให้มันอย่างง่ายๆมู่มู่พยักหน้า บริเวณไหล่ที่พันผ้าพันแผลเต็มไปหมดก็พองขึ้น ทันใดนั้น บาซูก้าขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนไหล่เล็กๆ ของมันมัมมี่น้อยปรับองศาอย่างระมัดระวัง เล็งบาซูก้าไปยังจวงฉีที่กำลังสบถอยู่ไกลๆ……“กรร!”มู่มู่ส่งเสียงครวญในลำคอแผ่วเบา บาซูก้าบนไหล่พลันระเบิดเป็นลูกไฟ จรวดพุ่งออกไปพร้อมหางเพลิงมุ่งตรงไปยังจวงฉี!เมื่อเห็นว่าจรวดถูกยิงออกไปแล้ว หลินชีเยี่ยก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง แบกมู่มู่ขึ้นบ่าแล้วรีบวิ่งหนีไปทันที!จวงฉีเพิ่งจะตั้งสติจากทุ่นระเบิดต่อต้านรถถังได้ รู้สึกแค่ว่าตาพร่าไปชั่วขณะ จรวดลูกหนึ่งพลันพุ่งเข้าใส่หน้าของเขา!“เฮ้ย……”ตูม–!!หลินชีเยี่ยแบกมัมมี่น้อยบนบ่า ร่างกายล่องลอยไปข้างหน้าราวกับวิญญาณ เนื่องจากความเร็วของเขานั้นสูงมากมัมมี่น้อยจึงถูกเหวี่ยงขึ้นลงเหมือนกระสอบทรายร่างที่มีควันดำลอยคลุ้งพุ่งออกมาจากกองเพลิง ในมือถือมีดล่าสัตว์ที่มีรอยขีดข่วนสะท้อนแสงเปลวไฟที่ลุกโชติช่วง พุ่งไล่ตามหลินชีเยี่
