หงจะบาดเจ็บ แต่เขายังคงความเยือกเย็นไว้ได้ เขาชักดาบดาราออกมาจากด้านหลัง ฟันเถาวัลย์ขาดสะบั้นในทันทีเขาพยายามทรงตัว สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวกวาดมองไปรอบๆ ในความมืด“กะจะจับเด็กน้อยผู้โชคร้ายสักคน ไม่คิดเลยว่าจะได้ครูฝึกมาแทน……น่าเสียดายจริงๆ” ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนต้นไม้ ก่อนหน้านี้ ครูฝึกหงไม่ทันสังเกตเห็นเขาเลยแม้แต่น้อยนี่คือศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด!สีหน้าของครูฝึกหงเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ หากถูกชายตรงหน้านี้ขัดขวาง เขาคงไม่สามารถไปช่วยพวกเสิ่นชิงจู่ได้ในเวลาอันสั้น……เรื่องชักจะยุ่งยากขึ้นแล้ว!ณ มุมหนึ่งที่ไม่ไกลออกไปนักร่างอ้วนกลมโผล่หัวออกมาจากพุ่มไม้ มองดูคนสองคนที่กำลังเผชิญหน้ากันอยู่ริมธารน้ำ ดวงตาฉายแววลังเลใจ“โชคดีที่ผมวิ่งช้าไปหน่อย ไม่งั้นคงโดนสกัดกลางทางเหมือนกัน……แต่ตอนนี้ผมควรไปช่วยครูฝึกก่อน หรือไปช่วยพี่คนเท่ดี?”เขามองครูฝึกหงที่ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะมองไปทางที่มีเสียงระเบิดดังต่อเนื่องในระยะไกล ในไม่ช้าก็ตัดสินใจได้“ครูฝึกหง ผมไม่ได้จะทิ้งคุณนะ แต่ผมเชื่อมั่นในฝีมือของคุณ……”ไป๋หลี่พั่งพั่งพึมพำเบาๆ ก่อนจะรีบวิ่งไปยังทิศทางที่เสิ่นชิงจู่กำลังต่อสู้อย่างรวดเร็ว!
