งไปยังดาวดวงหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ดาวดวงนี้ แม้จะค่อนข้างมืดสลัว แต่ก็ยังถือว่าสว่างอยู่ เขาจึงส่งจิตสำรวจเข้าไปครั้งนี้ จิตสำนึกของเขาไม่ได้ถูกดีดออกมา แสดงว่าศพของรูบิคที่เขาสังเวยไปนั้นเพียงพอที่จะทำให้ได้รับสิทธิ์ในการเข้าสู่มิตินี้นี่คือมิติที่มีฉากหลังเป็นดินแดนรกร้าง สิ่งมีชีวิตที่กลายพันธุ์ที่ดุร้ายและแปลกประหลาดอาศัยอยู่ที่นี่ พวกมันล่าและเข่นฆ่ากันเอง แทบไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่ ที่นี่คือดินแดนแห่งความสุขที่เป็นของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เท่านั้น!จิตวิญญาณของหลินชีเยี่ยเคลื่อนไหวระหว่างมิตินี้ อาศัยความผันผวนของพลังที่แผ่ออกมาอย่างเลือนลาง ข้ามผ่านดินแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ มาถึงทะเลทรายแห่งหนึ่งในเวลาเดียวกัน มัมมี่ร่างหนึ่งที่เดินโซเซอยู่บนทะเลทรายก็เงยหน้าขึ้นอย่างแข็งทื่อ ราวกับรับรู้ถึงการมีอยู่ของเด็กหนุ่ม เบ้าตาที่ว่างเปล่าจ้องมองมาที่ตำแหน่งของเขามัมมี่ร่างนี้ไม่ใหญ่โตนัก ส่วนสูงแค่หน้าอกของหลินชีเยี่ย ดูผอมแห้ง ราวกับว่าคนธรรมดาก็สามารถชกมันล้มได้ด้วยหมัดเดียวหลินชีเยี่ยขมวดคิ้วมองมัมมี่ตรงหน้า ความสงสัยผุดขึ้นในใจตามหลักแล้ว ด้วยพรสวรรค์ทางด้านเวทย์อัญเชิญของเขา สัตว์อัญเชิญควรมีพลังต่อสู้ระดับสูง หากอยู่ในมิติระดับต่ำนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในมิตินี้……แต่มัมมี่ตัวน้อยตรงหน้า ไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่เหมือนพวกที่เชี่ยวชาญการต่อสู้หรือว่าจะเป
