ตึกที่สามบนดาดฟ้าหลินชีเยี่ยนั่งยองๆ อยู่กลางดาดฟ้า ดาบทั้งสองถูกเก็บเข้าฝัก ตรงหน้าเขาคือเศษชิ้นส่วนสีเงินที่กระจัดกระจายเต็มพื้น“การจัดการสิ่งลี้ลับระดับขั้นชวนนี่ไม่ง่ายเลย……แม้ว่ามันจะไม่มีพลังโจมตีก็ตาม”เด็กหนุ่มถอนหายใจพลางพึมพำหลังจากที่เขากระโจนเข้าไปในโพรง รูบิคก็ทำให้มิติปั่นป่วนขึ้นมาจริงๆ แต่ความโกลาหลครั้งนี้ไม่ได้ครอบคลุมทั้งตึก แต่เป็นเพียงการทำให้มิติระหว่างหลินชีเยี่ยกับมันสับสนวุ่นวายเท่านั้นผลลัพธ์ก็คือ หลินชีเยี่ยที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศ กลับถูกโยนเข้าไปในเครื่องซักผ้า หมุนวนรอบๆ รูบิคอย่างบ้าคลั่ง จนเกือบจะอาเจียนออกมาโชคดีที่ระยะทางนั้นสั้น เด็กหนุ่มได้ใช้ผนึกเทวะแห่งราตรีอีกครั้ง ครอบคลุมรูบิคเอาไว้ ยอมเสี่ยงให้พลังจิตของตัวเองถูกสะท้อนกลับ เขาบังคับใช้ [อนธการกัดกร่อน] อย่างเต็มกำลังจากนั้นก็ฉวยโอกาสในช่วงสั้นๆ ทนรับความเจ็บปวด ใช้ดาบทั้งสองเล่มฟันรูบิคจนแตกกระจายเป็นเศษซากเต็มพื้นข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า พลังจิตของสิ่งลี้ลับขั้นชวนนั้นแข็งแกร่งกว่าหลินชีเยี่ยมากนัก ภายใต้การสะท้อนกลับตอนนี้หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าหัวของเขาราวกับเต็มไปด้วยโคลน ทั้งร่างมึนงงไปหมดเขาค่อยๆ นั่งลงบนพื้น ใช้มือทั้งสองข้างนวดขมับเบาๆ หลังจากฆ่ารูบิคได้แล้ว เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีกระแสความร้อนไหลเข้าสู่ร่างกายของตน เหมือนกับตอนที่ฆ่าอสรพิษหนานต้า หากไม่มีอะไรผิดพลาด วิญญาณของมั