“ดังนั้น ตอนนี้เราต้องตัดสินใจ” อาจื่อค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สีหน้าจริงจังอย่างมาก“เราจะไปจัดการสิ่งลี้ลับในมิติปั่นป่วนก่อน หรือว่า……ไปฆ่านักล่าเสียง!”ตอนนี้จำนวนทหารหญิงในนี้ไม่ได้มากนัก และบางส่วนเช่นอาจื่อก็ไม่ได้เชี่ยวชาญในการต่อสู้ ดังนั้นการแบ่งกำลังออกเป็นสองกลุ่มจึงเป็นไปไม่ได้ พวกเธอทำได้เพียงกำจัดทีละเป้าหมายเท่านั้นด้วยเหตุนี้ ลำดับจึงสำคัญอย่างยิ่ง“แน่นอนว่าต้องจัดการนักล่าเสียงก่อน!” เสียงโกรธแค้นดังขึ้น“ใช่แล้ว! มันฆ่าน้องเสี่ยวหย่า! ฉันต้องแก้แค้นให้เธอ!!”“ฆ่านักล่าเสียง!! มันฆ่าพี่น้องของเราไปมากมาย! มันต้องตาย!”“ใช่! ฆ่ามันซะ!!”……เสียงของเหล่าทหารหญิงดังขึ้นต่อเนื่อง ความคิดเห็นสอดคล้องกันอย่างยิ่ง ความมุ่งมั่นในการสู้รบเต็มเปี่ยมอยู่ในดวงตา แม้พวกเธอจะดูบอบบางและตัวเล็ก แต่จิตใจอันกล้าหาญนั้นไม่แพ้ใคร!พวกเธอก็เป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีเช่นกัน!“รับทราบ” อาจื่อพยักหน้า ก้มมองแผนผังใหม่ในมือ พลางใช้ปากกาคำนวณอย่างรวดเร็ว “ฉันจะทำการจำลองการปั่นป่วนสองครั้งถัดไปล่วงหน้า เพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งลี้ลับตัวที่ควบคุมมิติทำให้นักล่าเสียงหนีไปอีก……”“เมื่อความปั่นป่วนครั้งต่อไปเริ่มขึ้น นั่นจะเป็นโอกาสของพวกเราในการล่านักล่าเสียง!”……หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง ไม่รีบร้อนที่จะผ่านสองห้องนั้นไปจัดการกับรูบิค แต่กลับนั่งลงที่เดิม ใช้ปลายนิ้วแตะเงามืดเขียนอะไรบางอย่างบนผนังสีขาวแม้ว่าระยะห่
