นแง่หนึ่ง ความยากในการจัดการรูบิคนั้นสูงที่สุดผ่านไปนาน จนกระทั่งผนังเกือบทั้งหมดถูกหลินชีเยี่ยเขียนเต็มไปหมด ในที่สุดเขาก็ผ่อนลมหายใจยาวพลางถอยหลังไปสองก้าว ดวงตาปรากฏประกายสีทองจางๆความสำเร็จหรือล้มเหลว ขึ้นอยู่กับการลงมือครั้งนี้!เขาก้มตัวลงเล็กน้อย ผนึกเทวะแห่งราตรีแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว จนครอบคลุมพื้นที่โดยรอบในรัศมีสามสิบเมตร เขาไม่กล้าขยายผนึกเทวะออกไปถึงห้าสิบเมตร เพราะหากทำเช่นนั้น จะต้องครอบคลุมรูบิคเข้าไปด้วย ซึ่งจะเป็นการเตือนภัยให้ศัตรูรู้ตัวสามสิบเมตรเป็นระยะที่จะครอบคลุมกำแพงทั้งสี่ด้านตรงหน้า เป้าหมายของเขาคือการเข้าไปในโพรงนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!ตราบใดที่เข้าไปในโพรงได้ รูบิคก็จะไม่สามารถย้ายเขาออกไปได้ด้วยการบิดเบือนมิติ!หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก แล้วพุ่งตัวออกไปราวกับลูกธนู!ในเวลาเดียวกัน สายตาจับจ้องไปยังจุดกึ่งกลางของกำแพงทั้งสี่ด้านภายในขอบเขตของผนึกเทวะแห่งราตรี รอยแยกน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้น ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นฉีกกำแพงออกอย่างรุนแรงทันใดนั้น ร่างของหลินชีเยี่ยก็ทะลวงไปถึงหน้ากำแพงด้านแรก!ชักดาบออกจากฝัก!ดาบตรงสองเล่มฟันผ่านกำแพงด้านแรกที่ปกคลุมด้วยรอยแตกได้อย่างง่ายดาย หลินชีเยี่ยไม่หยุดฝีเท้าแม้แต่น้อย พุ่งตรงไปยังกำแพงด้านที่สอง!ชิ้ง! ชิ้ง!สองดาบฟันติดต่อกัน กำแพงด้านที่สองและสามแตกออกทันที กระบวนการนี้ดูเหมือนจะช้า แต่จริงๆ แล้วตั้งแต่หลินชีเยี
