ล้ว’ ดวงตาเด็กหนุ่มเริ่มเปล่งประกายขึ้นมา ราวกับว่าเขาเข้าใจบางอย่างแล้วในที่สุดก็เข้าใจกฎเกณฑ์มิติปั่นป่วนในตึกหลังนี้แล้ว…………“รูบิค?”ไป๋หลี่พั่งพั่งได้ยินเสียงส่งความคิดของอาจื่อ แววตาเต็มไปด้วยความฉงน“ถูกต้อง รูปแบบความปั่นป่วนของห้องทั้งหมดในตึกนี้ล้วนอิงตามรูบิค” อาจื่อกล่าวอย่างมั่นใจ “หากมองแต่ละห้องเป็นบล็อกเล็กๆ บนรูบิค ตึกหลังนี้ก็เปรียบเสมือนรูบิคขนาด N มีรูปร่างไม่สม่ำเสมอ มีจำนวนอันดับเปลี่ยนแปลงทุกครั้ง น่าจะขึ้นอยู่กับความต้องการของสิ่งลี้ลับนั่น”“ทุกครั้งที่มิติปั่นป่วน อันที่จริงแล้วสามารถมองว่าเป็นการสับรูบิคขนาด N อย่างรวดเร็ว ตำแหน่งของบล็อกเล็กๆ ก็จะเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน จึงทำให้เกิดภาพลวงตาที่ไม่สามารถคาดเดาได้ แต่จริงๆ แล้ว หากเข้าใจทิศทางและมุมการหมุนของรูบิคในแต่ละครั้ง ก็สามารถคาดการณ์ได้”“กล่าวอีกนัยหนึ่ง พื้นที่ทั้งหมดนี้ได้กลายเป็นรูบิค และสิ่งลี้ลับนั่นก็คือคนที่กำลังเล่นรูบิค”“ฉันได้รวบรวมและวิเคราะห์แผนผังการปั่นป่วนสามสิบสองครั้งแรก และสรุปกฎเกณฑ์ในการสลับรูบิคแต่ละครั้งได้แล้ว นั่นหมายความว่า จากครั้งต่อไป ฉันจะสามารถคาดการณ์วิถีการเปลี่ยนแปลงได้”ยามได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนในห้องต่างตื่นเต้น พวกเธอวิเคราะห์และวาดภาพอยู่ที่นี่มานานแสนนาน ก็เพื่อรอคำพูดนี้ของอาจื่อ!“ไม่เพียงเท่านั้น” เสียงของอาจื่อดังขึ้นอีกครั้ง “ฉันรู้แล้วว่าสิ่งลี้ลับนั่นซ่อนตั
