มีมันสมองแบบหลินชีเยี่ยเหมือนกัน”มอลลี่มองไปยังเด็กสาวที่นั่งอยู่กลางวงล้อม กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่กับแผนผังหลายแผ่นตรงหน้า ดวงตาฉายแววภาคภูมิใจ“ต้องขอบคุณอาจื่อที่คอยบัญชาการพวกเราอยู่ตลอด เธอเป็นคนแรกที่ค้นพบกลไกการฆ่าของนักล่าเสียง ที่นี่ก็เป็นเธอที่หา และการหากฎเกณฑ์การเปลี่ยนแปลงของมิติก็เป็นเธอที่เสนอ”“แต่ว่าหลินชีเยี่ยเก่งทั้งการคิดวิเคราะห์และการต่อสู้ แต่อาจื่อทำไม่ได้ เธอเหมาะที่จะเป็นมันสมองอย่างเดียว”“แล้วพวกเธอหาเจอหรือยัง?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอย่างใคร่รู้“อาจื่อบอกว่าใกล้แล้ว”ท่ามกลางฝูงชน อาจื่อนั่งอยู่กลางกองแผนผัง ในมือถือแผนผังการกระจายพื้นที่สองแผ่นจากช่วงเวลาที่แตกต่างมาเปรียบเทียบกัน ดวงตาเป็นประกายสดใสขึ้นเรื่อยๆทันใดนั้น ราวกับว่านึกอะไรขึ้นมาได้ เธอก็ลุกพรวดขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว“ฉันเข้าใจแล้ว” อาจื่อกำแผนผังในมือแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “ฉันรู้กฎเกณฑ์ของการเปลี่ยนแปลงมิติในแต่ละครั้งแล้ว!”
