เมื่อเห็นการกระทำของหลินชีเยี่ย เฉาเยวียนก็สูดหายใจเข้าลึก ค่อยๆ เลื่อนมือออกจากด้ามดาบ……หลังจากที่ชายไร้ศีรษะฟันหลี่ฉ่าวกวงขาดครึ่งท่อนแล้ว เขาก็ไม่มีท่าทีจะโจมตีหลินชีเยี่ยและเฉาเยวียนต่อ แต่กลับยืนนิ่งอยู่กับที่ เอียงตัวไปทางที่ทั้งสองยืนอยู่ ลากดาบประหาร ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างในขณะเดียวกัน ความมืดมิดก็แผ่ขยายออกจากตัวหลินชีเยี่ย ครอบคลุมเฉาเยวียนไว้ภายในด้วย ในความมืดมิดนี้ หลินชีเยี่ยตั้งใจปิดกั้นเสียงหัวใจของพวกเขาทั้งสองไว้ ทำให้เสียงไม่สามารถเล็ดลอดออกไปภายนอกได้ดูเหมือนว่าชายไร้ศีรษะจะยืนยันได้แล้วว่าไม่มีเสียงใดๆ ดังมาจากบริเวณนั้น เขาจึงหันตัวกลับ ลากดาบประหารรูปทรงประหลาดต่อไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้าเมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินห่างออกไปเรื่อยๆ หลินชีเยี่ยกำลังจะถอนหายใจโล่งอก ทันใดนั้น ห้วงมิติรอบข้างก็ปั่นป่วนอีกครั้งสภาพแวดล้อมโดยรอบเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง เมื่อทุกอย่างสงบลง ทางเดินด้านหน้าของทั้งสองก็กลายเป็นห้องนอน และชายไร้ศีรษะก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยหลินชีเยี่ยปลดผนึกเทวะแห่งราตรี พลางปล่อยมือที่จับแขนของเฉาเยวียนเฉาเยวียนเห็นว่าวิกฤตผ่านพ้นไปแล้ว จึงถอนหายใจยาว……“หลี่ฉ่าวกวง……”“วางใจเถอะ เขาไม่ตายหรอก” หลินชีเยี่ยพูดพร้อมรอยยิ้ม ราวกับรู้ว่าสหายตนกำลังจะพูดอะไร“ไม่ตายเหรอ?” เฉาเยวียนงุนงง “แต่เขาถูกคนนั้นฟันด้วยดาบ……”“แค่ภาพลวงตาเท่านั้น” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า “ในว
