ลกโดยไม่รู้ตัว ศึกษาไปศึกษามา……เขาก็กลายร่างเป็นปลาดาวสีชมพู ถือแหวิ่งเพ่นพ่านไปทั่ว หลี่อี้เฟยก็จับตัวไม่ทันเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว นิกซ์ที่นั่งอาบแดดในสวนอย่างสงบเสงี่ยม บางครั้งก็พึมพำถึงลูกๆ เป็นครั้งคราว ถือว่าเป็นนักเรียนดีเด่นในหมู่นักเรียนดีเด่นเลยทีเดียวหากไม่พูดถึงความยุ่งยาก การเลี้ยงดูพ่อมดในตำนานเช่นนี้ แต่กลับไม่สามารถดึงพลังของเขาออกมาได้ ได้แต่มองอย่างเฝ้ารอ……ทำให้หลินชีเยี่ยรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างยิ่งด้วยพลังของตนเอง แน่นอนว่าไม่สามารถทำการรักษาที่มีประโยชน์อะไรได้ ทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับโลกภายนอก เมื่อครูฝึกกู้มีความรู้อันลึกซึ้ง น่าจะสามารถหักล้างทฤษฎีของเมอร์ลินได้ใช่ไหม?ตราบใดที่ก้าวแรกสำเร็จ เรื่องที่เหลือก็ง่ายแล้วครูฝึกก้มหน้าลง ขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนกำลังตรึกตรองอย่างจริงจังเกี่ยวกับคำถามของหลินชีเยี่ย แววตาเปลี่ยนจากสงบนิ่งเป็นประหลาดใจ แล้วกลายเป็นความตกตะลึง จนถึงความสับสน……ครุ่นคิดอยู่แบบนี้ประมาณห้านาที ครูฝึกกู้ก็เงยหน้าขึ้นแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ“หลินชีเยี่ย คำถามของนาย… ดีมาก แต่ตอนนี้ฉันยังไม่สามารถให้คำตอบได้ รอให้ฉันกลับไปศึกษาก่อน แล้วจะให้คำตอบในภายหลัง”จากนั้นก็เน้นย้ำอีกครั้งว่า “การแสวงหาความรู้และการวิเคราะห์อย่างมีเหตุผลเป็นสิ่งที่ผู้เรียนทุกคนควรทำ ฉันก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น นายวางใจได้ ฉันจะไม่หลีกเลี่ยงคำถามนี้ ให้เวลาฉันสักพัก ฉันจะให้คำตอบ