ันก็แตกต่างกันไปในบรรดาครูฝึกทั้งหมด มีเพียงหยวนกังที่มีเหรียญตรามากที่สุด โดยมีเครื่องหมายสีน้ำเงินเข้มสามอันที่ดูประณีตบรรจงเป็นพิเศษ เมื่อมองดูอย่างใกล้ชิดราวกับจะมองเห็นดวงดาวที่งดงาม……“ชีเยี่ย นายรู้สึกไหมว่า……ครูฝึกดูเหมือนจะหายไปสองสามคน?” ไป๋หลี่พั่งพั่งกวาดตามองบนเวที ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยผู้ถูกถามพยักหน้าเบาๆ “หายไปสามคน”หลังจากใช้ชีวิตร่วมกันมาครึ่งปี เขาก็จำครูฝึกทุกคนได้ ตอนนี้กลุ่มครูฝึกขาดหายไปสามคน หลินชีเยี่ยมองปราดเดียวก็รู้ อีกทั้งยังสามารถบอกได้อย่างแม่นยำว่าครูฝึกสามคนที่หายไปนั้นเป็นใคร“พวกเขาไปไหนกัน?”“ไม่รู้สิ แต่คาดว่าคงไม่มีจุดจบที่ดีหรอก”เด็กหนุ่มยังจำได้อย่างชัดเจนว่า ตอนที่กำลังส่งทหารใหม่ออกจากค่าย จู่ๆ ก็มีขีปนาวุธตกลงมาจากฟ้า ฝ่ายตรงข้ามสามารถรู้ความเคลื่อนไหวของพวกเขาได้อย่างแม่นยำ ถ้าจะบอกว่าในค่ายไม่มีสายลับ เขาคงไม่เชื่อหรอกหากไม่มีอะไรผิดพลาด ครูฝึกที่หายตัวไปน่าจะเป็นหนอนบ่อนไส้ในค่าย แล้วหนอนบ่อนไส้จะมีจุดจบที่ดีได้อย่างไร?ดูเหมือนหยวนกังจะไม่ได้อธิบายถึงเรื่องครูฝึกที่หายตัวไป เขากวาดตามองทุกคนแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“วันนี้ยกเลิกการฝึกตอนเช้า……”ยามได้ยินประโยคนี้ ทุกคนต่างตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นประโยคต่อมาของหยวนกังก็ทำให้พวกเขาพลันหายใจแรงขึ้น“ที่เรียกพวกนายมารวมตัวกันที่นี่ตอนนี้ มีเรื่องสำคัญเพียงเรื่องเดียว……นั่นคือการมอบเหรีย
