ันถึงตระหนักได้ว่า มันคือพลังความสามารถของเธอเอง”“ดวงตางูบนพื้น ในหิมะที่ละลาย บนกิ่งไม้ ในรอยแตกของกำแพง…”“การเคลื่อนย้ายในพริบตาของเธอ ไม่อาจเลือกจุดหมายได้ตามใจชอบ เธอปรากฏตัวได้เฉพาะตำแหน่งที่มีดวงตาพวกนี้อยู่เท่านั้น”“ตราบใดที่หยั่งถึงจุดนี้ ภัยคุกคามที่เธอสร้างก็จะลดลง”หลินชีเยี่ยเดินไปยังใต้ตึกเตี้ยๆ ที่นางพญาอสรพิษอยู่ แล้วพูดต่อไปว่า“ฉันเดาว่า ขอบเขตผนึกต้องห้าม……ไม่สิ ควรเรียกว่าผนึกเทวะ ความสามารถอย่างหนึ่งคือการใช้ประโยชน์จากทุกสิ่งที่ ‘สมเหตุสมผล’ ภายในระยะครอบคลุมเพื่อสร้างลวดลายดวงตางู จากนั้นใช้ดวงตาเหล่านี้ในการเคลื่อนที่แบบกำหนดจุด สร้างภาพลวงตาของการ ‘หายตัว’”“อย่างน้อยในระดับของเธอตอนนี้ ผนึกเทวะคงมีพลังได้เพียงเท่านั้น”“หลังจากที่ฉันหยั่งรู้ความลับของการหายตัวแล้ว แค่อาศัยเส้นผมยาวที่เปลี่ยนเป็นงูได้ และทักษะการต่อสู้ที่ไม่เอาไหนของเธอ เธอไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้แล้ว”“ส่วนดวงตาที่ทำให้กลายเป็นหินของเธอ……”หลินชีเยี่ยค่อยๆ ลืมตาขึ้น ตาซ้ายร้อนแรงดั่งเปลวไฟ ตาขวาดำสนิทราวกับน้ำหมึก พลังอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์สองกระแสที่แตกต่างกันแผ่ออกมาจากตัวเขาความร้อนแรงและความมืดมิด พลังศักดิ์สิทธิ์สองชนิดบนร่างเขาบรรลุถึงความสมดุลอันแปลกประหลาด“เธอลองดูสิว่า หลังจากที่เรามองตากัน ใครจะกลายเป็นหินก่อน หรือว่า……เธอจะตายก่อน?”ดวงตาที่ทั้งสว่างและมืดมิดสบตากับนางพญาอสรพิษ พลัง
