“คุณป้า……” ทันทีที่เห็นชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ หลินชีเยี่ยพลันสั่นไหววินาทีต่อมา ลูกเตะแสนรุนแรงก็พุ่งเข้ามาหาเขา!หลินชีเยี่ยย่อตัวหลบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตอบโต้ด้วยการกวาดขาใส่ข้อเท้าของสกอร์เปียนหนึ่งอย่างจัง……ร่างของอีกฝ่ายสั่นเล็กน้อย แต่ก็ยังยืนหยัดมั่นคงราวกับภูเขา‘แข็งแกร่งชะมัด!’ หลินชีเยี่ยสบถในใจ ยกดาบดาราในมือป้องกันมีดพับ ทว่าพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ส่งผ่านมาจากใบมีดก็ทำให้เขาเซถลาไปข้างหลัง!เด็กหนุ่มพยายามทรงตัวบนหิมะ โทรศัพท์พลันหลุดออกจากมือ ตกลงไปในกองหิมะข้างๆ“โอ้～ เหล่าสเมิร์ฟน้อยที่น่ารัก～ โอ้～ เหล่าสเมิร์ฟน้อยที่น่ารัก～”สกอร์เปียนหนึ่งเหลือบมองโทรศัพท์ที่ตกอยู่บนหิมะ พลางเอ่ยขึ้นอย่างเย้ยหยัน“โทรศัพท์จากครอบครัวงั้นเหรอ? เป็นผู้หญิงคนนั้น? หรือว่าเด็กนั่น?”หลินชีเยี่ยค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ปาดเลือดที่มุมปากออก ดวงตาสีดำสนิทฉายแววเย็นชา จิตสังหารปะทุออกมาฝ่ายตรงข้ามไม่ได้หวั่นเกรงแววตาของหลินชีเยี่ยแม้แต่น้อย เขาเพียงยักไหล่แล้วพูดต่อ “ใช่แล้ว……วันนี้เป็นวันสิ้นปี พวกเขาคงอยากถามว่านายอยู่ข้างนอกเป็นยังไงบ้าง? เตรียมอาหารเย็นวันสิ้นปีรึยัง? จากนั้นก็คงจะบอกว่าทุกคนสบายดี……”“เฮอะเฮอะ……”ยังไม่ทันสิ้นเสียงของสกอร์เปียนหนึ่ง หลินชีเยี่ยก็พุ่งตัวผ่านกองหิมะขาวโพลน เงาดาบในมือส่องประกายราวกับผีเสื้อ ก่อนจะพุ่งตรงไปยังคอของอีกฝ่าย!สกอร์เปียนหนึ่งรับมือกับคมดาบของเด็กหนุ่มได้อย่างต่
