ยให้เห็นใบหน้าธรรมดาๆ แต่หากหลินชีเยี่ยอยู่ที่นี่ จะต้องจำเขาได้แน่เขาคือ ‘อันชิงอวี๋’ผู้ที่เคยร่วมมือกับหลินชีเยี่ยกำจัดอสรพิษหนานต้า และขอเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีแต่ถูกปฏิเสธ ก่อนจะหายตัวไปอันชิงอวี๋หันกลับมา มองดูตารางหมากรุกบนแท่นหินอีกครั้ง ดวงตาทั้งสองหรี่ลงเล็กน้อยจากการแบ่งปันวิสัยทัศน์โดยพันธุ์ปลา สถานการณ์ในเมืองชางหนานตอนนี้ค่อนข้างละเอียดอ่อน……เขานั่งลงข้างกระดานหมากรุกอีกครั้ง มองหมากรุกสีดำและสีขาวที่สลับซับซ้อนบนกระดาน พลางครุ่นคิด“ผู้แข็งแกร่งที่ซ่อนตัวอยู่จากทั่วต้าเซี่ยขั้นชวนสิบกว่าคน อดีตหน่วยพิทักษ์ราตรีที่หลบหนีจากศูนย์ไจเจี้ย กลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องพิษที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อสามปีก่อน ผู้หญิงที่น่าจะเป็นสมาชิกของศาสนจักรเทพโบราณและแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขั้นมหาสมุทรสองคนที่ซ่อนตัวอยู่ลึกมาก…”น่านน้ำในชางหนานนั้นลึกขึ้นเรื่อยๆเด็กหนุ่มหยิบหมากรุกสีขาวขึ้น มองไปที่มุมกระดาน ใบหน้าฉายแววลังเล“ตำแหน่งของหมากรุกเหล่านี้ดูอันตรายเกินไป ฉันควรเตือนหลินชีเยี่ยดีไหมนะ…”ครู่หนึ่ง เหมือนเขาจะตัดสินใจได้ วางหมากรุกสีขาวในมือลงบนมุมหนึ่งของกระดานอย่างช้าๆ“อย่างน้อยเราก็เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ในครั้งนี้……ฉันจะช่วยนายก็แล้วกัน”
