“อะไรกันเนี่ย……ที่แท้ก็ผู้ชายนี่เอง” หลี่อี้เฟยแอบชะเง้อมองพลางพึมพำเบาๆ“หืม?”เมอร์ลินที่นั่งเงียบๆ บนเก้าอี้เหลือบมองเขา แววตาเปล่งประกายจางๆ ก่อนที่ร่างกายที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมจะบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง……ชั่วพริบตาก็กลายเป็นหญิงสาวผมบลอนด์ตาสีฟ้า!“เพศ ไม่มีความหมายอะไรกับข้า” เสียงนุ่มนวลของเมอร์ลินดังขึ้น ทำเอาหลี่อี้เฟยถึงกับตาค้าง“ผู้อำนวยการ……นี่ นี่มัน……” หลี่อี้เฟยชี้นิ้วไปที่เมอร์ลิน พูดตะกุกตะกักหลินชีเยี่ยดูเหมือนจะไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ เขาส่ายหน้าแล้วพูดช้าๆ ว่า“เขาคือเมอร์ลิน พ่อมดในตำนานที่เลื่องชื่อในเรื่องคาถาแปลงร่าง ไม่ต้องพูดถึงการแปลงเป็นผู้หญิงหรอก ขอให้เขาแปลงเป็นพ่อนายก็ยังได้”สิ้นเสียง ร่างของเมอร์ลินพลันบิดเบี้ยวอีกครั้ง ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินก็ขยายใหญ่ขึ้นเช่นกัน เสื้อคลุมตัวนี้ไม่รู้ว่าทำมาจากวัสดุอะไร ไม่ว่าร่างกายจะขยายใหญ่ขึ้นแค่ไหนก็ไม่สามารถฉีกมันขาดได้เกล็ดสีเงินปรากฏขึ้นบนร่างกาย ลิ้นสองแฉกสีแดงสดพ่นออกมา เพียงพริบตาเดียวเมอร์ลินก็กลายร่างเป็นอสรพิษหนานต้าที่โตกว่าหลี่อี้เฟยตัวจริงหลายเท่า!อสรพิษสวมชุดคลุมยาวขดตัวอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาสองข้างจ้องมองหลี่อี้เฟย แรงกดดันที่มองไม่เห็นพวยพุ่งเข้าใส่จนเด็กหนุ่มอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นหลินชีเยี่ยหันไปมองหลี่อี้เฟย “นี่พ่อนายเหรอ?”“……ฉันจะไปรู้ได้ยังไง” หลี่อี้เฟยพึมพำพลางถอยหลังไปครึ่งก้
