ูหญิงไปอย่างเย็นชา แล้วเก็บดาบเข้าฝักโครม!ร่างของผู้ถูกเฉือนลำคอจนขาดล้มลงกับพื้นแอ่งเลือดค่อยๆ ขยายวงกว้างออกไปแม้จะเป็นขั้นฉือเหมือนกัน แต่การที่หลินชีเยี่ยจะฆ่าเธอ กลับใช้การฟาดฟันดาบเพียงครั้งเดียวนี่ไม่ใช่แค่ความแตกต่างในเรื่องผนึกต้องห้ามเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงความแตกต่างของระดับชั้นด้วยหากการต่อสู้ระหว่างเฉาเยวียนจอมบ้าคลั่งกับชายสามดาบ เปรียบเสมือนนักรบที่กำลังต่อสู้กับนักฆ่าแล้วล่ะก็การที่เธอได้เผชิญหน้ากับหลินชีเยี่ยก็คงไม่ต่างอะไรกับพลธนูเลือดน้อยที่ต้องมาเจอกับนักฆ่า ภายใต้ความว่องไวที่เหนือกว่า เธอไม่มีโอกาสตอบโต้ได้เลยส่วนไป๋หลี่พั่งพั่งกับชายผอมแห้งน่ะเหรอ……บางทีนี่อาจเป็นสงครามระหว่างโดราเอมอนกับไจแอนท์ก็ได้หลินชีเยี่ยหยิบกล่องสีดำบนพื้นขึ้นมา จากนั้นก็เลิกหมวกสีดำขึ้นเล็กน้อย แล้วหันไปทางด้านที่ยังคงมีเสียงระเบิดดังขึ้นมาเป็นระลอก ก่อนจะถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย“อีกสักพักก็ต้องลากไอ้บ้านั่นกลับไปอีก เสียเวลาจริงๆ……”เขาส่ายหัว แล้วถือกล่องสีดำทั้งสอง มุ่งหน้าไปตามถนนที่มืดสลัว……ในเวลาเดียวกัน บนอาคารสูงอีกหลังหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรเหลิ่งเซวียนค่อยๆ เลื่อนกล้องสไนเปอร์ออกจากสายตา มองไปยังทิศทางที่หลินชีเยี่ยเดินจากไป รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นที่มุมปาก“ไม่เลว”
