อนนึกอะไรขึ้นได้ เธอเดินเข้าไปหยิบกล่องสีดำในห้องแล้วส่งให้หลินชีเยี่ย“เอาดาบไปด้วยสิ”“ครับ”หลินชีเยี่ยกลับไปเปลี่ยนเป็นชุดลำลอง หยิบหมวกสีดำทรงสูงออกมาจากตู้ แล้วสวมเพื่อปิดบังใบหน้าหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หิ้วกล่องดำสองกล่องที่บรรจุดาบของจ้าวคงเฉิงกับดาบที่เอามาจากค่ายฝึกอบรมแล้วเดินออกไปอย่างเงียบงัน……โรงแรมไคลน์สกาย ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทสุดหรู‘ลาก่อนคุณแม่ คืนนี้ผมจะออกเดินทาง~~’‘ไม่ต้องเป็นห่วงผม~ ผมมีไม้พายแห่งความสุขและปัญญา~~’เด็กอ้วนเปลือยท่อนบน มีผ้าขนหนูพันรอบเอว เดินออกมาจากห้องน้ำอย่างเย้ายวน สะบัดผมเปียกชื้นไปด้านหลังอย่างสง่างาม พลางแกว่งแก้วไวน์แดงในมือเบาๆเขาขยับร่างกายอย่างคล่องแคล่วตามจังหวะเพลง ราวกับเป็นนักเต้นตัวอ้วนท้วน หมุนตัว 360 องศาในระเบียงทางเดิน ก่อนจะเดินอย่างสง่าเข้าห้องนั่งเล่น………รอยยิ้มพลันแข็งค้างเห็นเฉาเยวียนกำลังกอดฝักดาบนั่งอยู่บนโซฟา มองเขาด้วยสายตาที่เหมือนกับกำลังมองคนบ้า“นาย… ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้? ผมไม่ได้จองห้องเดี่ยวไว้ให้นายที่โรงแรมข้างๆ เหรอ?”ไป๋หลี่พั่งพั่งยกมือปิดหน้าอก พูดอย่างไม่สบอารมณ์“ห้องเดี่ยวนอนไม่สบายเท่าห้องเพรสซิเดนสูทหรอก” เฉาเยวียนยักไหล่ วางเท้าพาดบนโต๊ะอย่างเป็นธรรมชาติไป๋หลี่พั่งพั่ง: (`⌒′メ[/s])“ไปๆๆ นายอยู่ที่นี่ ผมไม่มีอารมณ์พักผ่อน” เจ้าของห้องโบกมือไล่อย่างรังเกียจ“ไม่เป็นไร นายเต้นไปเถอะ ฉันจะแกล้งทำ