้ว่าฉันจะมีพลังจาก [นักร่ายรำยามราตรี] และพลังจิตของตัวเองก็เพิ่มขึ้นภายในผนึกเทวะ แต่มันไม่น่าจะเพิ่มขึ้นมากขนาดนั้นนี่นา……”“หรือว่าผนึกเทวะแห่งกาลจะใช้พลังจิตมากกว่าผนึกเทวะแห่งราตรีกันนะ? ไม่น่าใช่ เพราะระยะเวลาที่ฉันสามารถคงมันไว้ได้นั้นนานกว่าเขาราวๆ ยี่สิบเท่า”หลินชีเยี่ยครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็ยังไม่เข้าใจ สุดท้ายก็สรุปสาเหตุว่าเป็นเพราะหน้ากากหวังอ่อนแอเกินไปหลังจากเก็บผนึกเทวะแห่งราตรี หลินชีเยี่ยลังเลชั่วครู่ แล้วจมจิตสำนึกเข้าไปในโรงพยาบาลจิตเวชอีกครั้ง“ทานาทอส เจ้ากลับมาเร็วขนาดนี้เลยหรือ?” นิกซ์เอ่ยทักทายด้วยความดีใจ ยามเห็นหลินชีเยี่ยเดินเข้ามา“แม่ครับ อยากออกไปเดินเล่นไหมครับ?” หลินชีเยี่ยสบตาเธอพลางเอ่ยถาม“ออกไปที่ใด?”“ออกไปข้างนอกโรงพยาบาล ไปสู่โลกแห่งความเป็นจริงครับ”นิกซ์ไตร่ตรองสักพักจึงตอบ “ถึงข้าจะไม่เข้าใจว่าเจ้ากำลังพูดถึงอะไร แต่หากมีลูกอยู่เคียงข้าง ข้าก็ยินดี”“ตกลงครับ งั้นตามผมมาเลย” หลินชีเยี่ยจูงข้อมือนิกซ์ พลางดึงจิตสำนึกของเธอให้ค่อยๆ หลุดพ้นจากโรงพยาบาลจิตเวช……ไม่นานนัก หลินชีเยี่ยก็ลืมตาขึ้นบนดาดฟ้าเขาหันกลับไปมองเบื้องหลังปรากฏร่างของสตรีผู้สูงศักดิ์ในชุดราตรีสีดำประดับดารา……ยืนสงบนิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์อย่างเงียบงัน
