หลินชีเยี่ยได้ยินวาทะนั้น มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเขากำมีดเล่มเล็กไว้แน่น ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับภูตผีผ่านดงไม้ ในตอนนี้เขาไม่สงวนพลังอีกแล้ว จึงเร่งความเร็วของตัวเองขึ้นจนถึงขีดสุดแม้ว่าจะมีวัตถุต้องห้ามลึกลับคอยกดขั้น แต่ก็ไม่ได้ผลกับ [นักร่ายรำยามราตรี] ยามนี้เขาก็เหมือนกับผู้เล่นที่เปิดใช้สูตรโกง มีทั้งวิสัยทัศน์ยามค่ำคืน การฟื้นฟูเป็นสองเท่า พละกำลังที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ความเร็วเพิ่มขึ้นเท่าตัว และแผนที่เปิดทั้งหมด!บนอุปกรณ์ระบุตำแหน่งในมือของครูฝึก หลินชีเยี่ยกำลังเคลื่อนที่ผ่านภูเขาจินหนานอย่างฉับไว มุ่งตรงไปยังอีกด้านหนึ่งในขณะนี้ รถบัสสี่คันที่บรรทุกทหารใหม่ได้ออกไปนานแล้ว เหลือเพียงคันเดียวที่บรรทุกเสบียงและครูฝึก กำลังแล่นไปยังทางออกของภูเขาจินหนานในยามราตรีแบตเตอรี่ของโดรนเริ่มหมด จำเป็นต้องบินกลับฐาน เหล่าพลแพทย์ที่ตามหลังหลินชีเยี่ยมาเริ่มเหนื่อยล้า ค่อยๆถูกทิ้งห่าง จนในที่สุดก็หายลับไปจากสายตาหากไม่ใช่เพราะจุดสีแดงเล็กๆ บนแผนที่ยังคงเคลื่อนไหว ครูฝึกเกือบจะคิดว่าหลินชีเยี่ยขาดการติดต่อไปแล้วเข้าสู่ชั่วโมงที่เก้าบนภูเขาจินหนาน…เข้าสู่ชั่วโมงที่สิบบนภูเขาจินหนาน…รถบัสของครูฝึกมาถึงอีกฟากหนึ่งของภูเขาแล้ว พวกเขาลงจากรถ ใช้กล้องส่องกลางคืนในมือเพื่อสังเกตความเคลื่อนไหวเบื้องหน้า“อีกนานไหมกว่าเขาจะมาถึง?”“ใกล้แล้ว……แค่สองชั่วโมง เขาทำได้ยังไง?” ครูฝึกที่ถือแท็บเล็ตเอ่ยขึ
