เฉาเยวียนร่างอสูรคำรามลั่น ปรี่เข้าหาดุจสายฟ้าฟาด กวัดแกว่งดาบไม้อย่างรวดเร็ว เปลวไฟสีดำรูปจันทร์เสี้ยวพุ่งตรงไปยังครูฝึกหันครูฝึกหันที่ตอนนี้มือเปล่าหรี่ตาลง กลิ้งตัวหลบไปอีกด้านหนึ่งอย่างฉับไว หลบคมดาบได้ทันท่วงที พร้อมกันนั้นก็คว้าดาบตรงที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมาเพียงเสียงชักดาบออกจากฝักเบาๆ!ยามดาบอยู่ในมือ บุคลิกของครูฝึกหันพลันเปลี่ยนไปสายตาอันล้ำลึกดูเหมือนจะมองทะลุการเคลื่อนไหวของเฉาเยวียนร่างอสูรได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เมื่ออีกฝ่ายปรากฏกายตรงหน้า เขาถอยหลังไปครึ่งก้าว ก่อนจะฟันดาบออกไปด้านข้าง!เคร้ง!ดาบไม้ที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟสีดำปะทะกับดาบตรงของครูฝึกหัน เสียงดังสนั่นราวกับโลหะกระทบกัน เฉาเยวียนแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ก่อนจะออกแรงอีกครั้ง!ดาบของครูฝึกหันถูกดาบไม้ปัดออกไป ทว่าเขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย พลางคาดเดาวิถีการโจมตีครั้งต่อไปของเฉาเยวียน แล้วหลบได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ถอยหลังติดต่อกันหลายก้าว ดวงตาฉายแววเคร่งขรึม“ชีเยี่ย ผนึกต้องห้ามถูกสะกดเอาไว้แล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมเฉาเยวียนยังใช้ได้ล่ะ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งขยับเข้าไปใกล้หลินชีเยี่ย แล้วถามด้วยความสงสัย“ยิ่งลำดับของผนึกต้องห้ามสูง ผลของการสะกดก็จะยิ่งอ่อนแอลง หากเป็นผนึกต้องห้ามของคนอื่นก็คงพอไหวแต่ลำดับของเฉาเยวียนนั้นสูงเกินไป มันไม่สามารถสะกดได้อย่างสมบูรณ์”“ยิ่งไปกว่านั้น ผนึกต้องห้ามของเขาค่อนข้างพิเศษ ในสถานะคลุ้มคลั่
