ช้อุปกรณ์โกงนั่นอีกเหรอ?” หลินชีเยี่ยจับจ้องไปที่ดาบสีดำข้างเอวของหน้ากากหวังอีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้น “ฉันใช้อาวุธของตัวเอง นี่จะนับเป็นการโกงได้อย่างไร?”“……ไร้ยางอาย”“ขอบใจสำหรับคำชม”ชิ้ง!!หลินชีเยี่ยเคลื่อนไหวก่อนดาบตรงถูกชักออกมา หลินชีเยี่ยพุ่งทะยานราวกับภูตผีที่ล่องลอยไปท่ามกลางซากปรักหักพังเวลาผ่านไปนานกว่าครึ่งวันนับตั้งแต่การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น ความมืดได้เข้ามาเยือนแล้ว ภายใต้อิทธิพลของ [นักร่ายรำยามราตรี] ความเร็วของหลินชีเยี่ยนั้นน่าตกใจยามเห็นว่าอีกฝ่ายเคลื่อนไหวอย่างฉับไว หน้ากากหวังพลันส่งเสียงเบาๆ ครู่ต่อมา ดาบอี้เยวียนข้างเอวก็ถูกชักออกมาอย่างช้าๆ……ฉัวะ–!!ผนึกเทวะที่มองไม่เห็นแผ่ขยาย ในสายตาของหลินชีเยี่ย ความเร็วในการชักดาบของหน้ากากหวังนั้นฉับไวจนพร่าเลือน หากไม่มีการรับรู้ทางจิตล่ะก็ คงไม่สามารถมองเห็นแม้แต่การขยับมือของอีกฝ่าย!ทันใดนั้น รัศมีดาบอันน่าสะพรึงกลัวพลันตัดผ่านอากาศพุ่งตรงมายังหลินชีเยี่ย!ในเสี้ยววินาทีที่หน้ากากหวังชักดาบ การหยั่งรู้อันน่าทึ่งของหลินชีเยี่ยก็คาดการณ์วิถีการฟาดฟันได้ล่วงหน้า จึงรีบเบี่ยงตัวหลบได้ทันท่วงที แม้ว่าพลังดาบจะรวดเร็วอย่างน่าตกใจ หลินชีเยี่ยก็ยังสามารถหลบเลี่ยงได้ทันการณ์ จึงรอดพ้นจากคมดาบไปได้อย่างหวุดหวิด!พลังดาบพุ่งเฉียดปลายผมของหลินชีเยี่ย เล็มเส้นผมสีดำของเขาไปเล็กน้อย หลังจากการหลบหลีกที่สมบูรณ์แบบราวกับหลุดออกมาจากตำราแล้ว ห
