้างกลับคืนสู่สภาวะปกติในทันทีในวินาทีถัดมา รอยดาบอันน่ากลัวหลายสิบสายพุ่งออกมาจากจุดที่หน้ากากหวังยืนอยู่ ในชั่วพริบตานั้น รอยดาบเหล่านั้นพลันเฉือนอาคารหอพักทั้งสามหลังจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แต่กลับเลี่ยงผ่านทหารใหม่ทุกคนโดยไม่ทำให้พวกเขาบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อยตูม–!!หอพักทั้งสามหลังที่ถูกเฉือนเป็นสิบๆ ส่วนพังทลายลง!ควันหนาทึบที่พวยพุ่งขึ้นมาบดบังร่างของสมาชิกหน่วยเร้นลับทั้งห้าเอาไว้ เสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้นเป็นระลอก พื้นที่หอพักทั้งหมดย่อยยับกลายเป็นซากปรักหักพังไกลออกไป หลินชีเยี่ยและพรรคพวกอีกสองคนกำลังเตรียมจะโอบล้อมหน่วยเร้นลับอยู่ ต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง“นี่… นี่ขั้นจั่นงั้นเหรอ?” มอลลี่จ้องมองไปข้างหน้า พึมพำกับตัวเอง“ทั้งชะลอเวลา แล้วยังปล่อยคมดาบที่ไม่สมเหตุสมผลแบบนี้ออกมาได้อีก……ผนึกเทวะของเขาคืออะไรกันแน่นะ?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแน่น ดวงตาเปี่ยมล้นด้วยความสงสัยบางทีอาจเป็นเพราะพวกเขายังอยู่ห่างจากหอพักพอสมควร จึงไม่ได้รับผลกระทบจากขอบเขตของเวลาที่ชะลอตัว ดังนั้นจึงมองเห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมดของหน้ากากหวังได้อย่างชัดเจนแต่ปัญหาคือ……คนที่อยู่ในขั้นจั่น แม้ว่าจะเป็นตัวแทนของเทพเจ้า ก็ไม่น่าจะแสดงความสามารถที่ไม่เกี่ยวข้องกันสองอย่างออกมาพร้อมกันได้นี่นา?“จริงๆ แล้ว ผนึกเทวะของเขาเป็นเพียงการควบคุมเวลาเท่านั้นแหละ” ไป๋หลี่พั่งพั่งเกาศีรษะพลางกล่าว “ส่วนคมดาบที่รุน
