มอลลี่กำดาบไทชิไว้แน่น ขณะจ้องมองภูตจันทราด้วยความตกตะลึง“เป็นไปได้ยังไง? นี่มัน……ฟื้นคืนชีพเหรอ?”“ไม่ใช่ ตอนที่ดาบสัมผัสร่างของเขา ครึ่งหนึ่งของร่างกายสลายตัวเป็นแสงจันทร์ แล้วหลบการโจมตีของเธอไป”หลินชีเยี่ยใช้การรับรู้ทางจิตมองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน ก่อนจะตอบพลางขมวดคิ้ว“เป็นผนึกต้องห้ามที่รับมือยากจริงๆ”“ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะมาแค่คนเดียว” หลินชีเยี่ยกวาดสายตาไปรอบๆ ดวงตาเปล่งประกาย “นี่เป็นโอกาส! ถ้าเราเปิดหน้ากากของเขาได้ เราก็ชนะ!”ยามสิ้นเสียงของหลินชีเยี่ย ดวงตาของมอลลี่พลันลุกโชนขึ้น รวมถึงทหารใหม่อีกหลายสิบนายที่เพิ่งออกมาจากโกดังพร้อมอาวุธ ต่างก็จับจ้องภูตจันทราที่ยืนอยู่เพียงลำพังนี่คือสมาชิกหน่วยเร้นลับที่ตกเป็นเป้าหมาย!ภูตจันทราสัมผัสได้ถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตรจากรอบๆ มุมปากกระตุกเล็กน้อย “นี่มันไม่เหมือนที่ฉันคิดไว้เลย…”ตามแผนเดิมของภูตจันทรา เขาควรจะแอบอยู่ในโกดัง และเก็บเกี่ยวชีวิตทหารใหม่ไปทีละคน ราวกับวิญญาณร้ายในห้วงทมิฬทำไม……ถึงได้ถูกเปิดเผยตัวตนแบบนี้?!ทันใดนั้น ไป๋หลี่พั่งพั่งก็โบกมือไปที่ภูตจันทรา ตะโกนก้องว่า“พี่น้อง! จัดการมัน!”สิ้นเสียง คณะทหารใหม่รอบๆ ก็กรูกันเข้ามา อาวุธนานาชนิดและผนึกต้องห้ามถูกชักออกมาพร้อมเพรียงกันบังเกิดเสียงดังกระหึ่ม!ภูตจันทราสบถเบาๆ ร่างกายพลันเลือนราง จางหายไปในอากาศเหล่าทหารใหม่ที่สูญเสียเป้าหมายต่างก็ชะงัก มองซ้ายแลขวาอย่างงุ
