ราถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ถ้ามาช้ากว่านี้อีกสักหน่อย ฉันคงตายไปแล้ว!”“ไอ้ขี้แพ้ ไม่ได้เรื่องเลย”ทางทิศใต้ หน้ากากน้ำวนเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า พร้อมเอ่ยขึ้นอย่างเย้ยหยันถัดมาทางทิศตะวันตก หน้ากากกุหลาบก็ปรากฏตัวขึ้น ค้อนเล็กๆ ในมือของเธอสั่นไหวเบาๆ และขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตาเดียว มันก็สูงเท่ากับตึกสามชั้น หากทุบลงมา คงสามารถทุบโกดังนี้ให้แหลกสลายได้ในทันที!ส่วนทางทิศเหนือ หน้ากากอักษรหวังยืนกอดอกอยู่ตรงนั้นอย่างไร้สุรเสียงสายตากวาดมองทหารใหม่หลายสิบนาย ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็นว่า“น่าเสียดาย พวกนายถูกเราล้อมแล้ว”ล้อม?แค่สี่คน ล้อมคนเกือบสี่สิบเนี่ยนะ?แม้จะฟังดูเหลวไหล แต่ทหารใหม่ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ กลับไม่มีใครคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกพวกเขา……ถูกปิดล้อมจริงๆสายตาของหลินชีเยี่ยมืดมนลงเรื่อยๆ ขณะมองไปยังกลุ่มคน“ตอนนี้จะทำยังไงดี?” มอลลี่สีหน้าเคร่งเครียดขณะสะพายดาบไทชิไว้ “จะสู้กับพวกเขาเลยไหม?”“แค่พวกเราน่ะ สู้ไม่ไหวหรอก” หลินชีเยี่ยส่ายศีรษะช้าๆ สมองกำลังตรึกตรองอย่างหนักเขาหันไปมองลอดผ่านโกดังที่พังทลายไปครึ่งหนึ่ง สายตามุ่งตรงไปยัง ‘น้ำวน’ ที่อยู่ติดกับโกดังทางทิศใต้“เดี๋ยวคอยดูฉันนะ” หลินชีเยี่ยกระซิบบอกมอลลี่และไป๋หลี่พั่งพยักหน้าเบาๆ สายตาของทั้งคู่ดูมุ่งมั่น“พวกเขามีกันแค่สี่คน ปิดล้อมทั้งสี่ทิศ ถ้าพวกเราร่วมมือกันฝ่าออกไปทางเดียว โอกาสที่เราจะผ่านไปได้มีสูงมาก” หล