สิ้นเสียงหน้ากากหวัง ทหารใหม่นับสิบก็พุ่งเข้าใส่ในทันที เปลวเพลิง น้ำแข็ง พายุ เลเซอร์… การโจมตีทุกรูปแบบหลั่งไหลเข้าหาดั่งผึ้งแตกรัง!บรรยากาศในสนามฝึกเปรียบดั่งถังดินปืนที่จุดชนวนแล้ว ระเบิดปะทุอย่างรุนแรง!!ไปลี่พั่งพั่งตะโกนเสียงดัง ก้าวเท้าออกไปเตรียมจะพุ่งขึ้นฟ้าหลินชีเยี่ยคว้าตัวเขาไว้ ไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด แล้วหันหลังวิ่งออกไปนอกลานฝึก!“ชี่เยี่ย! คุณทำอะไรน่ะ! พวกเราต้องรีบขึ้นไปสิ!”“ขึ้นไปหาที่ตายเหรอ?” หลินชีเยี่ยตะโกนขณะวิ่ง “ตอนนี้นายมีอาวุธรึไง? อาวุธของเราถูกยึดไปตอนเข้าค่ายฝึกแล้ว แต่หน่วยรบพิเศษห้าคนในตอนนี้มีอาวุธครบมือ! นายจะเอาหัวไปชนกับพวกเขาหรือไง?”ไป๋ลี่พั่งพั่งชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อโดยไม่รู้ตัว “ก็จริง…”“อีกอย่าง หน่วยเร้นลับถูกเรียกว่าหน่วยรบพิเศษ ก็เพราะว่าพลังรบของพวกเขาแข็งแกร่งเหนือกว่าคนอื่น ในเมื่อไม่รู้ว่าความสามารถของผนึกต้องห้ามและวิธีการต่อสู้ที่พวกเขาถนัดเป็นแบบไหน การพุ่งเข้าไปโดยประมาทแบบนั้นก็เท่ากับรนหาที่ตาย!”หลินชีเยี่ยมองย้อนกลับไป ราวกับว่าเพื่อเป็นการยืนยันความคิดของเขา บนเวทีประลองพลันเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น!วังวนสีม่วงเข้มปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างฉับพลัน ขวางกั้นอยู่เบื้องหน้าสมาชิกหน่วยเร้นลับ แล้วดูดกลืนการโจมตีทั้งหมดเข้าไปอย่างไม่ทันตั้งตัว!ในวินาทีต่อมา ค้อนขนาดใหญ่สีชมพูก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ มีขนาดสูงเท่ากับตึกสองชั้น
