รอยยิ้มบนใบหน้าหลี่อี้เฟยพลันแข็งค้าง เขาค่อยๆ หันไปหาหลินชีเยี่ย…หลินชีเยี่ยพยักหน้าให้เขาอย่างมั่นใจหลี่อี้เฟย “……”“คุณ… ย่าครับ!” หลี่อี้เฟยกางแขนออกอย่างว่าง่าย แล้วโอบกอดนิกซ์ที่กำลังตื่นเต้น ใบหน้าของเขาแย้มยิ้มทั้งน้ำตา “ผมก็คิดถึงคุณย่าเหมือนกันครับ!”หลินชีเยี่ยที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อย มองหลี่อี้เฟยด้วยความชื่นชม‘สมกับเป็นนายจริงๆ!’‘ในเรื่องการทำให้คนแก่อารมณ์ดี นายนี่เป็นมืออาชีพจริงๆ!’หลินชีเยี่ยเห็นได้ชัดว่า ความคืบหน้าในการรักษาของนิกซ์เพิ่มขึ้นจาก 21% เป็น 23% แน่นอนว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็นแถบความคืบหน้านี้ หลี่อี้เฟยไม่สามารถมองเห็นได้ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา หลินชีเยี่ยมาที่โรงพยาบาลตรงเวลาเกือบทุกวัน เพื่อป้อนยาและพูดคุยเป็นเพื่อนนิกซ์ภายใต้การรักษาทั้งทางจิตใจและการใช้ยา อาการของนิกซ์จึงดีขึ้นมาก อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ไม่แอบไปร้องไห้ในห้องเก็บยาพร้อมกับกอดขวดยาอีกแล้วต่อไปนี้ หลี่อี้เฟยจะอยู่เป็นเพื่อนเธอตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง คาดว่าความคืบหน้าในการฟื้นตัวของเธอน่าจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก อีกเพียงไม่นานก็คงถึง 50%เมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะสามารถดึงความสามารถที่สองของนิกซ์ออกมาได้ช่วงนี้ หลินชีเยี่ยเคยลองเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยหมายเลขสองดูเช่นกัน ทว่าน่าเสียดายที่ยังไม่สามารถเปิดได้คาดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับระดับพลังของตัวเอง การฝึกฝนและพลังจิตนี้ต้องค่
