ของเราย่อมแตกต่างกัน บางทีอาจจะชี้แนะแนวทางให้เจ้าได้บ้าง”“อืม พูดแบบนี้ก็ไม่เลวนะ แล้วมีอะไรอีกไหม?”“แม้ว่ายามนี้พลังต่อสู้ในร่างจริงของข้าจะค่อนข้างต่ำ แต่เมื่อข้าเติบโตเต็มวัย ร่างจริงของข้าจะมีพลังต่อสู้มหาศาล ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังลอกคราบได้ จึงยากที่จะสังหาร”“ต่อไป”“……ไม่มีแล้ว”หลินชีเยี่ยครุ่นคิด “แกสามารถทำให้คนแก่อารมณ์ดีได้ไหม?”“……ข้าทำไม่ได้” สมองของอสรพิษหนานต้าเกือบประมวลผลไม่ทัน “ทว่าหลี่อี้เฟยเชี่ยวชาญเรื่องเช่นนี้”“ถ้าอย่างนั้นก็ใช้ได้”หลินชีเยี่ยหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “แกสามารถอยู่ต่อได้ แต่มีเงื่อนไขเพิ่มเติม”“เงื่อนไขอะไร?”“ในยามปกติ ให้หลี่อี้เฟยเป็นคนควบคุมร่างนี้”อสรพิษหนานต้าสับสนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ตกลง ข้าให้สัญญา”แม้อิสรภาพจะเป็นสิ่งสำคัญ แต่มันก็ไม่อยากถูกทำลายวิญญาณ อีกอย่าง หลี่อี้เฟยก็เป็นส่วนหนึ่งของมัน การยกกายเนื้อให้เขาจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะยอมรับได้หลินชีเยี่ยพยักหน้า เอื้อมมือไปในอากาศ กระดาษหนังแกะกับปากกาโลหะพลันปรากฏขึ้นบนมือเขาอย่างลึกลับ“นี่คือสัญญาจ้างงานของแก ลองดูสิ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เซ็นชื่อได้เลย” หลินชีเยี่ยวางท่าทางเป็นเจ้านายใหญ่โยนกระดาษหนังแกะในมือออกไปอย่างเบามืออสรพิษหนานต้ารับมาพินิจอย่างถี่ถ้วน สีหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างน่าดูแทนที่จะเรียกว่าสัญญาจ้างงาน ควรเรียกว่าสัญญาขายตัวมากกว่า ข้างในมีรายการภาระหน้
