“หลังจากนั้น ฉันก็วิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดที่รวบรวมมาได้ แล้วก็ลองตั้งสมมติฐานที่ค่อนข้างบ้าบิ่น ซึ่งมันสามารถเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกันได้” หลินชี่เยี่ยพูดต่อหลี่อี้เฟยถอนหายใจ “ว่ามาสิ”“อสรพิษหนานต้ามาถึงโลกนี้เร็วกว่าที่เราคิด” หลินชีเยี่ยจ้องมองเข้าไปในดวงตาหลี่อี้เฟย “หลังจากที่มันมาถึงด้วยสติปัญญาและความสามารถในการปลอมตัวที่เหนือชั้น มันจึงเรียนรู้กฎของสังคมมนุษย์ได้อย่างรวดเร็ว”“ในทำนองเดียวกัน มันก็ตระหนักถึงการมีอยู่ของหน่วยพิทักษ์ราตรี สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดที่มีมาแต่กำเนิดทำให้มันหลอมรวมเข้ากับสังคมมนุษย์อย่างเงียบงัน ในช่วงเวลานั้น มันได้สร้างบุคลิกภาพที่สองขึ้นมาจากจิตใต้สำนึก เพื่อที่จะพรางตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ”“บุคลิกนั้นมีชื่อว่า หลี่อี้เฟย”“เขาลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นใคร ลืมเลือนอดีตของตนเอง ยอมรับการตั้งค่าที่อสรพิษหนานต้ามอบให้ ใช้ชีวิตเหมือนกับนักเรียนธรรมดาคนหนึ่ง”“หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาควรจะมีชีวิตที่อิสระไปกับพรสวรรค์และอายุขัยที่ยืนยาว”“จนกระทั่งประมาณครึ่งเดือนก่อน เขาได้เห็นราชาหน้ากากปีศาจที่เป็น ‘สิ่งลี้ลับ’ เหมือนกับตัวเองหรืออาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำถูกฆ่าตาย!”“บุคลิกที่แท้จริงของมันสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของหน่วยพิทักษ์ราตรี มันเริ่มเกรงกลัวและหวาดระแวงกังวลว่าตัวเองจะลงเอยเหมือนกับราชาหน้ากากปีศาจ”“ด้วยศักยภาพในการต่อสู้ของตัวเอง มันไม่
