าท ตัดเข้าที่หน้าอกของปีศาจอสรพิษ ทิ้งรอยแผลเป็นทางยาวสองรอยปีศาจอสรพิษร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ร่นถอยไปหลายเมตร ดวงตาคู่คมจ้องเขม็งมาที่หลินชีเยี่ย ดูเหมือนจะไม่คาดคิดว่าเด็กหนุ่มที่เพิ่งอยู่ในขั้นจั่นจะมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งเช่นนี้มันเริ่มลังเลหากสู้ต่อไป มันอาจจะยังแพ้อยู่ดี ยิ่งถ้าหน่วยพิทักษ์ราตรีอีกสองคนมาถึง มันก็จะต้องตายอย่างแน่นอน!แต่ถ้าพลาดโอกาสนี้ไป มันจะยังมีโอกาสพลิกสถานการณ์อีกหรือ?ในขณะที่มันกำลังสับสนอยู่นั้น ร่างอันงดงามก็พุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็วราวกับลูกธนู เปลวไฟสีแดงกุหลาบบานสะพรั่งจากใต้เท้า ความเร็วช่างน่าตกตะลึง!ยามเห็นผู้มาใหม่ มุมปากของหลินชีเยี่ยพลันเผยรอยยิ้มและในวินาทีที่เห็นเธอ อสรพิษหนานต้าก็ไม่ลังเลอีกต่อไป มันหันหลังแล้วเลื้อยเข้าไปในตึกศิลปะอย่างรวดเร็วเพียงพริบตาเดียวก็หายเข้าไปในอาคาร กำแพงและห้องต่างๆ บดบังร่างกายของมัน จนไม่อาจล่วงรู้ได้ว่ามันไปที่ใด“มันอยู่ไหน?” หงอิงสะพายหอกไว้ด้านหลัง ตะโกนถามหลินชีเยี่ยในระยะหนึ่งร้อยเมตร“ห้องเรียนห้องซ้ายสุดบนชั้นสอง! มันกำลังจะหนีทางหน้าต่าง!” ทุกการเคลื่อนไหวของอสรพิษหนานต้าล้วนอยู่ในขอบเขตการรับรู้ของหลินชีเยี่ย เขามองห้องเรียนห้องนั้นอย่างไม่วางตา แล้วตอบกลับไป“รับทราบ”หงอิงใช้แรงเฉื่อย งอเข่าลงเล็กน้อย และดีดตัวขึ้นราวกับกระสุนปืนใหญ่ เปลวเพลิงสีแดงกระจายอยู่ใต้เท้าของเธอ!เพียงคราเดียว เธอก็กระโดดข